Wisselmeerderheid met Vlaams Belang in provincieraad

Zwaard van Damocles boven Oost-Vlaamse coalitie


Tijdens de provincieraad van woensdag 22 juni ’11 kwam een diepe kloof aan het licht tussen de coalitiepartners van de “tripartite” die de provincie Oost-Vlaanderen bestuurt. OpenVLD enerzijds en CD&V en SP.a anderzijds, stonden met getrokken messen tegenover elkaar. De inzet van het conflict was niet politiek, ethisch, communautair of ideologisch. Het ging om een veel gevoeliger punt: geld. Volgens de nieuwe regelgeving moeten de provincies een zorgvuldig onderscheid maken tussen de toelagen voor de fractiewerking enerzijds en die voor de politieke partijen anderzijds. Binnen de meerderheid bestond een brede consensus over een verdeling waarbij slechts 10% naar de fracties zou gaan en de overige 90% naar de algemene werking van de partijen in de provincie. OpenVLD hield echter vast aan een minimum van 25% voor de fracties. De goede verstandhouding binnen de coalitie was al enige tijd zoek. Vooral tussen OpenVLD en CD&V waren de spanningen zo hoog opgelopen, dat er klaarblijkelijk geen ruimte meer was voor een compromis.

Voor het Vlaams Belang was die verdeeldheid binnen de coalitie een gouden kans: het VB leverde een wisselmeerderheid, waardoor OpenVLD haar “verdelingsplan” van de toelagen kon doordrukken, tegen de zin van de andere coalitiepartners in. OpenVLD kan nu het geld verdelen volgens haar plan, maar het Vlaams Belang heeft de coalitie verdeeld. Vooral eerste gedeputeerde Vercamer was ziedend van woede. Tijdens de raadszitting bleef iedereen beheerst, zoals tijdens de Koude Oorlog. Maar de coalitie is zwaar gehavend. Iedereen vraagt zich af wat de politieke gevolgen hiervan zullen zijn.

Is daarmee het cordon sanitair doorbroken? Eigenlijk niet. Dat zou pas werkelijk doorbroken zijn als het Vlaams Belang ergens in een coalitie werd opgenomen, en dat zal nog niet voor morgen zijn. Maar er is zeker wel een taboe doorbroken. Er is een grens overschreden. De mogelijkheid van een wisselmeerderheid hangt voortaan als een zwaard van Damocles boven de coalitie. Het samenhouden van de meerderheid zal niet meer zo vanzelfsprekend zijn als vroeger. En het Vlaams Belang heeft bewezen dat het nog lang niet irrelevant is. Dat het nog lang niet is uitgeteld als speler op het politieke schaakbord.

Marc Joris
Fractieleider Vlaams Belang

Daniël De Knijf
Fractieondervoorzitter

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...