Verkiezingsprogramma Vlaams Belang Koepel Gent 2018

 

Inhoudstafel

 

Inleiding  3

Het Vlaams Belang, hét alternatief voor de Gentenaar 3

Programma   4

  1. Gent, veilige stad 4
  2. Gent, Vlaamse stad 12
  3. Gent, sociale stad 19
  4. Armoede en zorg 19
  5. Beleid inzake personen met een handicap 23
  6. Wonen in de stad 25
  7. Welzijn ook voor dieren 29
  8. Gent, propere stad 29
  9. Gent, gezinsvriendelijke stad voor jong en oud 30
  10. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake jeugd 30
  11. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake onderwijs 31
  12. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake kinderopvang 34
  13. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake seniorenbeleid 34
  14. Gent, goed bestuurde en financieel gezonde stad 36
  15. Gent, moderne, bereikbare en verkeersvriendelijke stad 39
  16. Gent, welvarende stad 43
  17. Beleidsprioriteiten inzake de haven en economie 43
  18. Beleidsprioriteiten inzake middenstand 44
  19. Gent, een belevenis op zich 47
  20. Beleidsprioriteiten inzake erfgoedbeleid 47
  21. Beleidsprioriteiten inzake Gentse kunst en cultuur 50
  22. Beleidsprioriteiten inzake sport 50

Inleiding

Het Vlaams Belang, hét alternatief voor de Gentenaar

 

Beste kiezer,

 

Het Vlaams Belang is de voorbije zes jaar in gemeente- en provincieraad trouw zijn beloftes nagekomen. Wij beloofden u een harde oppositie en waar nodig zouden we ook de nodige voorstellen doen om ons programma voor een deel te verwezenlijken.

 

De paars-groene meerderheid ging ambitieus van start, maar na zes jaar is de glans eraf. Daniel Termont tuimelde van zijn troon. Het Optima-schandaal en de Publipart-affaire toonden aan dat socialisten en gesjoemel vaak hand in hand gaan.

 

De liberalen mochten zes jaar meebesturen, maar aangezien ze mathematisch niet echt nodig waren om een meerderheid te vormen in Gent, hebben ze niet echt kunnen wegen op het beleid. Integendeel, de Gentenaars kregen een mobiliteitsplan en een duur parkeerbeleidsplan door de strot geduwd. De liberalen stonden erbij en keken ernaar.

 

Jarenlang waarschuwde Vlaams Belang voor de groeiende instroom van Roma in Gent. De instroom werd een regelrechte invasie en daarbovenop kwam de asielcrisis. Gent is meer dan ooit tevoren een migratiestad geworden, waar kraken gedoogd wordt. Met alle gevolgen van dien.

 

Het Vlaams Belang bleef de afgelopen jaren dan ook deze problemen op de kaart zetten. Ook omtrent de plaag rond het sluikstorten in Gent voerde Vlaams Belang stevig oppositiewerk. We namen regelmatig via vragen en interpellaties het stadsbestuur hieromtrent onder vuur.

 

Een stem voor het Vlaams Belang is een stem voor een halt aan de immigratie en de import van armoede, voor een veiliger en leefbaarder Gent.

 

Vlaams Belang belang is uw stem meer dan waard!

 

 

Johan Deckmyn

Lijsttrekker Vlaams Belang

www.stemjohan.be

Programma

1. Gent, veilige stad

 

Gent wordt jaar na jaar onveiliger, wat het stadsbestuur in haar ‘goed nieuwsshows’ ook mag beweren. Uit recente cijfers blijkt dat de geregistreerde criminaliteit in Gent de laatste 6 jaar daalde met 17 procent. In werkelijkheid moet men zich uiteraard vragen durven stellen in verband met de steeds geringer wordende aangiftebereidheid van criminele feiten.

In de criminaliteitsstatistieken valt op dat fiets- en motordiefstallen stijgen, alsook grijpdiefstallen en winkeldiefstallen. In deze cijfers spelen vandaag de dag ook rondtrekkende daderbendes een grote rol.

Veiligheid blijft de eerste kerntaak van iedere overheid. De veelvuldige zogenaamde “kleine criminaliteit” mag niet langer vergoelijkt en gebagatelliseerd worden, maar moet bij de wortels worden aangepakt. Wat voor de overheid ‘kleine criminaliteit’ is, leidt voor de betrokkenen vaak tot grote trauma’s. De harde aanpak van de criminaliteit heeft dan ook een driedubbel doel: recht doen geschieden, de orde handhaven en de criminaliteit terugdringen.

In Gent moet er vertrouwen zijn tussen politie en bevolking. Dat kan enkel indien de stedelijke overheid het signal geeft dat de criminaliteit kordaat en efficiënt wordt aangepakt en vervolgd. Een harde aanpak van de criminaliteit betekent dat we onverkort en onverminderd het principe van de nultolerantie in de praktijk moeten toepassen. De overheid moet normstellend en normherstellend durven optreden in plaats van de overlast en het asocial gedrag te gedogen en soms zelfs goed te praten. Het Vlaams Belang streeft naar een politie dichter bij de burgers, een politie die tussen de Gentenaars staat en die weet wat er leeft in de wijken en buurten van onze stad.

 

  1. Nultolerantie: wetten (doen) naleven

 

Het Vlaams Belang wil een nultolerantieprincipe in Gent. Dit betekent dat de samenleving altijd moet optreden tegen alle vormen van criminaliteit, met name tegen elk fenomeen en elke daad die de onveiligheid in een wijk, deelgemeente of de hele stad verhoogt zoals bijvoorbeeld handtasdiefstallen, gauwdiefstallen, steaming, overvallen met geweld, aanrandingen, agressieve bedelarij…

 

Een nultolerantiebeleid omvat meer dan alleen een kordaat en consequent politioneel optreden ten aanzien van straat- en geweldcriminaliteit. Het stadsbestuur en de burgemeester moeten met de verantwoordelijke magistraten en met het parket streven naar een structureel overleg dat erop gericht is de gerechtelijke wereld zijn nultolerantiebeleid te doen ondersteunen. De opname van het nultolerantiebeginsel in een lokaal veiligheidsplan, in overleg met de Procureur des Konings, is een absoluut minimum.

 

Naast de politie moeten ook de bijzondere politiediensten, stedelijke en federale diensten en allerhande toezichthoudende ambtenaren meewerken aan het tot stand komen van een dergelijk beleid onder de regiefunctie van de schepen van Veiligheid.

 

Uit ons pleidooi voor nultolerantie volgt tevens een broodnodige ommekeer in de aanpak van de jeugdcriminaliteit. De laatste jaren worden we bijvoorbeeld geconfronteerd met diefstallen met geweld door minderjarige Roma. Vaak worden de daders gevat, maar na twee dagen opnieuw vrijgelaten wegens geen plaats in jeugdinstellingen. Dergelijke straffeloosheid moet stoppen.

 

Jeugdrechters moeten de bevoegdheid krijgen om jeugdige criminelen daadwerkelijk te straffen. Een effectieve celstraf moet mogelijk zijn voor jongeren die totaal niet (meer) reageren op de klassieke benadering, die criminele jongeren in de eerste plaats tegen zichzelf beoogt te beschermen.

 

 

  1. Betrokkenheid en inspraak bevolking

 

Wie een goed veiligheidsbeleid wil voeren, moet kunnen rekenen op de verantwoordelijkheidszin en de actieve steun van de bevolking. Een veilige leefomgeving belangt immers iedereen aan. Inspraak en betrokkenheid van de burgers is daarom van groot belang.

 

In Gent bestaan vandaag de dag de zogenaamde “wijk aan zet”-projecten. Daarbij is het de bedoeling om bewonersgroepen initiatieven te laten nemen omtrent de leefbaarheid, het samenleven, de inspraak en/of de communicatie in hun eigen omgeving of wijk kunnen verbeteren.

 

Daarnaast ontwikkelde het stadsbestuur de zogenaamde “Gebiedsgerichte Werking”. Gent wordt op deze manier onderverdeeld in 25 gebieden met elk hun wijkprogramma. Op regelmatige wijze organiseert de Stad Gent hierbij vergaderingen in één van deze wijken.

 

Het Vlaams Belang stelt echter vast dat vergaderingen in het kader van deze gebiedsgerichte werkingen uiteindelijk neerkomen op eenrichtingscommunicatie vanuit de Stad Gent. Deze vergaderingen dienen veeleer om de burger te overtuigen van het feit dat het stadsbestuur goed bezig is. Hiernaast blijkt uit – onder meer – overlegvergaderingen met de bevolking bij de heraanleg van Drongenplein en Oostakkerdorp, dat men wel luistert naar wat inwoners te zeggen hebben, maar daar vaak uiteindelijk geen rekening mee houdt.

 

Het Vlaams Belang vindt dat de Gentenaar zich opnieuw écht betrokken moet kunnen voelen bij het gevoerde beleid in de wijk. Enkel op die manier kan men tegemoet komen aan de verzuchtigen van de bevolking.

 

Inzake misdaadbestrijding hebben de Gentenaars tevens het volste recht om te weten welke prioriteiten het stadsbestuur vooropstelt in de bestrijding van specifieke vormen van criminaliteit. Deze prioriteitenlijst moet door actieve openbaarheid van bestuur – dus in de praktijk bvb. via vaste spreekdagen of spreekavonden, via verschillende lokale media – geregeld in geactualiseerde vorm worden meegedeeld aan de bevolking, steeds vergezeld van een stand van zaken of een resultatenrapport.

 

Naast een overzicht van de criminaliteitscijfers dient de stedelijke overheid per kwartaal een bevraging van de bevolking te organiseren die, in combinatie met de criminaliteitsstatistieken, verwerkt zal worden in een veiligheidsindex. Met deze veiligheidsindex zal de stad Gent de evolutie van zowel bepaalde criminaliteitsfenomenen, de vreemdelingencriminaliteit (op basis van een etnisch daderprofiel) als de objectieve en de subjectieve (on)veiligheid kunnen opvolgen.

 

Via buurtinformatienetwerken (BIN’s) kan de bevolking veel intensiever betrokken worden bij het veiligheidsbeleid. BIN’s kunnen toezien op de wijkveiligheid, de politie adviseren, buurttoezicht organiseren en in probleemgebieden patrouilleren. In geval van nood waarschuwen zij dan de politie. De BIN’s kunnen en mogen in geen geval zelf taken die strikt voorbehouden zijn aan de politie op zich nemen.

 

Ook pleit het Vlaams Belang voor de invoering van een premiesysteem voor wie zijn huis of appartement laat beveiligen of voorzien van een inbraakalarmsysteem om zo het aantal inbraken in wagens en woningen naar beneden te halen.

 

 

  1. Politiemensen steunen

 

Wil het Vlaams Belang een politiestaat? Het antwoord is vanzelfsprekend ‘neen’. Niettemin zijn wij van mening dat er dringend meer politie nodig is die aanspreekbaar is en dichter bij de burger staat. Wij hebben meer blauw op straat nodig. Wij hebben een politie nodig die op het terrein de harde aanpak van de criminaliteit realiseert. Momenteel is er te weinig politie op straat.

 

Dit komt door een gebrek aan manschappen, door het inzetten van lokale politie voor opdrachten die in wezen federaal moeten worden ingevuld en door een gebrek aan organisatie, waardoor het beschikbare personeel niet efficiënt wordt ingezet: te weinig mensen doen veldwerk en te veel mensen houden zich bezig met administratieve taken. Administratieve krachten zouden zo veel mogelijk het papierwerk moeten doen, zodat er meer agenten zich kunnen richten op hun kerntaken, namelijk: daadwerkelijke handhaving van de openbare orde, opsporen van strafbare feiten, verlenen van noodhulp en wijkwerking. Vanzelfsprekend moet het politiekader zo vlug mogelijk worden bijgevuld vermits er een groot tekort is aan manschappen.

 

Voor het verminderen van onveiligheidsgevoelens en het voorkomen van criminaliteit is openbaar toezicht van groot belang. Momenteel geeft het gemeentelijk toezicht een beeld van versnippering en heterogeniteit. Er zijn onder andere gemeenschapswachten, parkeerwachters, buurtwerkers, wijkmanagers, buurtregisseurs, pleinanimatoren, winkelstraatmanagers, straathoekwerkers, lijnspotters, gemachtigd opzichters enzovoort. Het Vlaams Belang wil orde op zaken door de vorming van één stedelijke dienst “Toezicht & Preventie”. De belangrijkste taak van deze dienst is het voorkomen van lokale onveiligheid en criminaliteit.

 

Een goede wijkwerking uit zich volgens ons ook via wijkposten, politieantennes en politieagenten die verantwoordelijk zijn voor één bepaalde wijk, waardoor een betere samenwerking kan groeien tussen de politie en de buurtbewoners. Het Vlaams Belang pleit dan ook voor de decentralisatie van de politiediensten met wijkcommissariaten die langer open blijven dan nu het geval is. Niemand zal het immers betwijfelen dat de wijkagent dé best geplaatste persoon is om zo lokaal mogelijk problemen aan te pakken. Hij weet immers perfect wie er in de wijk woont en merkt sneller dan een patrouille criminaliteit en problemen op.

 

De inzet van private bewakings- en beveiligingsdiensten wint steeds meer aan belang. Bedrijfsleiders, organisatoren van evenementen en eigenaars van gebouwen weten dat op het vlak van criminaliteitspreventie private bewakingsfirma’s een belangrijke complementaire en ondersteunende rol kunnen vervullen. Op die manier dragen private bewakings- en beveiligingsdiensten zeker bij in de aanpak van de globale maatschappelijke onveiligheid. Private bewakingsfirma’s kunnen echter nooit strikt politionele veiligheidstaken overnemen. De politie is en blijft dan ook het eerste aanspreekpunt voor veiligheidskwesties en de concrete uitvoerder van veiligheidsmaatregelen op het terrein.

 

Het recht op veiligheid en het recht om te gaan en staan waar men wil in de openbare ruimte staan centraal in de Vlaams-Belang-benadering. Dat betekent dat wij in tijden van toenemende onveiligheid kiezen voor camerabewaking, op locaties waar buurtbewoners en politie niet in staat zijn om zich steeds adequaat borg te stellen voor de veiligheid op straat. Steden en gemeenten die initiatieven nemen voor camerabewaking kunnen dan ook op onze steun rekenen. De aanwezigheid van de camera’s is geregeld aan evaluatie toe en moet kaderen in een politiek waarbij er ook meer blauw op straat is, ook op de locaties met cameratoezicht.

 

Het is bovendien zo dat het onze stad nu beschikt over camera’s met nummerplaatherkenning. Toch is het onwaarschijnlijk te moeten vaststellen dat Gent, deze camera’s enkel voor verkeersdoeleinden wil inzetten en deze niet actief wenst in te zetten in het kader van criminaliteitsbestrijding. Het Vlaams Belang pleit ervoor dit wél te doen.

 

 

  1. Fietsdiefstal

 

In Gent zijn fietsdiefstallen schering en inslag. We zijn al zover dat zeer veel slachtoffers zelfs geen klacht meer indienen; ze zijn er zich van bewust dat dit alleen maar tijdverlies betekent omdat het systeem van vereenvoudigd proces-verbaal, dat ondermeer voor fietsdiefstallen wordt toegepast, nooit tot een onderzoek leidt. Het wordt hoog tijd dat een fietsdiefstal niet langer als een soort ‘fait divers’ wordt beschouwd maar dat het als een misdrijf door politie en parket wordt aangepakt. Het is duidelijk dat preventie alleen hier niet helpt.

 

De laatste jaren werden er gelukkig al extra initiatieven ter zake genomen door de politie. Het Vlaams Belang vraagt – ook in de toekomst –  speciale aandacht voor dit fenomeen.

 

 

  1. Stop vereenvoudigd proces-verbaal

 

Het systeem van vereenvoudigde pv’s komt er in feite op neer dat een aantal misdrijven zoals auto-inbraken, diefstallen, zakkenrollerij, winkeldiefstallen, exhibitionisme, havendiefstal, sluikstorten, fiets- en motodiefstallen … niet meer worden onderzocht wanneer de dader niet bekend is. Dus bijna nooit. In sommige stadsregio’s in Vlaanderen zijn maar liefst twee derde van alle pv’s vereenvoudigde pv’s. Van al deze vereenvoudigde pv’s stroomt hoogstens twee procent door naar de parketten. Het Vlaams Belang eist daarom de afschaffing van de vereenvoudigde pv’s.

 

  1. Leefbare omgeving

 

Een leefbare omgeving draagt bij aan het gevoel van veiligheid onder burgers, terwijl omgekeerd verval en verloedering uitnodigen tot asociaal gedrag, agressie en vandalisme. Een positief veiligheidsgevoel begint bij een omgeving die schoon en ordelijk is. Overlast die krakers veroorzaken en die voor veel ongenoegen zorgt, dient beteugeld te worden. Het Vlaams Belang nam in deze reeds jaren geleden initiatieven onder de vorm van een wetsvoorstel om het misdrijf ‘kraken van gebouwen’ in het strafwetboek op te nemen.

 

Ondertussen is er (eindelijk) een nieuwe wet dat niet langer enkel het binnendringen, maar nu ook het onrechtmatig bezetten van of verblijven in een woning of een ander goed strafbaar stelt.  Dit is een belangrijke wijziging in de wet, waarbij de politie nieuwe mogelijkheden krijgt om op te treden.

 

Kraken wordt nu een misdrijf. Het stadsbestuur kwam ondertussen ook aanzetten met een “Actieplan Kraken”. In dit actieplan handhaaft het stadsbestuur toch nog de discussie of het al dan niet gaat om een bewoond pand gaat. Hier kan de Open VLD de ideologische discussie van socialisten en Groen omtrent het zogenaamde “sociaal kraken” niet counteren. Ze blijven het linkse discours volgen. Sociaal kraken kan voor deze meerderheid nog steeds op veel begrip blijven rekenen. We hebben het hier dan vooral over het al dan niet een klachtmisdrijf in het geval het respectievelijk over bewoond dan wel een onbewoond pand gaat.

 

Voor het Vlaams Belang is kraken een symptoom dat afwezigheid van sociale controle uitdrukt en op korte termijn de verloedering van een buurt in een stroomversnelling dreigt te brengen. Indien de lokale overheid de ogen sluit en hieraan toegeeft, ondergraaft ze meteen ook het recht op eigendom.

 

 

  1. Winkel- en kantoorveiligheid

 

Handelszaken zijn vaak het slachtoffer van criminaliteit. Cijfers tonen aan dat winkeldiefstallen nog steeds (te) vaak voorkomen. Uit onderzoek van NSZ (Neutraal Syndicaat voor Zelfstandigen) blijkt bovendien dat 4 op de 10 handelaars diefstal nooit aangeven bij de politie omdat ze van mening zijn dat de bevoegde autoriteiten toch niet optreden tegen dergelijke vormen van criminaliteit.

 

Niet alleen hebben ze regelmatig te maken met winkeldiefstallen, maar ondertussen zijn feiten zoals gewapende overvallen, gauwdiefstallen, huisdiefstallen enzovoort helaas evenzeer gemeengoed.

 

De politie verhoogt meestal het winkeltoezicht enkel op drukke feestdagen of tijdens koopjesperiodes. De winkelier heeft zelf weinig of geen mogelijkheden om op te treden tegen criminaliteit in zijn handelszaak.

 

Het Vlaams Belang wil zelfstandigen en middenstanders ondersteunen en de aangiftebereidheid verhogen door een georganiseerd winkelveiligheidsbeleid aan te bieden. Om dit te realiseren stelt het Vlaams Belang onder meer voor om winkeliersinformatienetwerken (WIN’s) uit te bouwen; een telepolitiesysteem om winkeliers ongemerkt alarm te kunnen laten slaan bij de politie te installeren en een winkelverbod op te leggen in een straat of stadsdeel voor veelplegers van misdrijven.

 

Initiatieven zoals het snelrecht voor winkeldiefstallen, dat reeds bestaat in verschillende steden en gemeenten, zijn zeker voor verbetering vatbaar. In tegenstelling tot Gemeentelijke Administratieve sancties die geen strafrechtelijk karakter hebben, zullen winkeldieven wel degelijk harder worden aangepakt, wat de perceptie alsook de aangiftebereidheid van winkeldiefstallen alleen maar ten goede zal komen.

 

 

  1. Administratieve boetes

 

Met de komst van de wet op de Gemeentelijke Administratieve Sancties (GAS) werd het eens te meer duidelijk dat de parketten de werklast niet meer aankunnen. Het Vlaams Belang is voorstander van het afwerken van gevallen van kleine overlast (zoals wildplassen, nachtlawaai) door een gemeentelijke administratieve sanctie, maar verzet zich wel tegen de uitbreiding van de GAS tot de zogenaamde ‘gemengde’ inbreuken (zoals bvb. zware misdrijven zoals slagen en verwondingen en andere zware inbreuken waar tot 5 jaar gevangenisstraf op staat). Dit kan niet de finaliteit worden van ons strafrecht. Prioritair is dan ook de uitbouw van de parketten.

 

Enkel gevallen van kleine overlast kunnen het voorwerp uitmaken van een financiële regeling, de rest moet voor de rechtbank komen waar een échte bestraffing mogelijk is.

 

 

  1. Graffiti, vandalisme en sluikstort uit Gent verjagen

 

Het kan voor het Vlaams Belang niet door de beugel dat dit stadsbestuur enkel preventief en post factum optreedt tegenover graffitispuiters. Uiteraard is het preventief aanbrengen van een anti-graffitilaag op muren en de verwijdering van graffiti een goede zaak, maar daarmee alleen wordt het probleem niet opgelost. Reeds meermaals hebben we gewezen op de tegenstelling in het beleid. Zo organiseert de stad Gent graffiti-evenementen waar jonge graffiteurs hun kunsten kunnen specialiseren en anderzijds wil men de graffiti kwijt in de stad. Er blijft alleszins een weinig consequent gevoel over bij dit geheel.

 

Het Vlaams Belang ziet daarentegen nut in het laten uitvoeren van een werkstraf door minderjarigen en meerderjarigen die zich bezondigen aan vandalisme en “vuilspuiterij”. Dit moet wat ons betreft als administratieve “boete” of sanctie kunnen. Hierdoor kan de sanctie zoveel als mogelijk worden aangesloten bij de overtreding. Voorbeelden zijn onder meer: het verwijderen van graffiti door graffitispuiters en helpen bij de groendienst of de dienst stadsreiniging.

 

Het Vlaams Belang pleit ook voor de oprichting van een permanent stedelijk schadefonds voor slachtoffers van grootschalig vandalisme. Een schadefonds wordt in Gent reeds ingeroepen bij incidentele rellen, maar zou ook bij regelmatig voorkomend ernstig vandalisme moeten ingeroepen kunnen worden.

 

 

  1. Drugsbeleid

 

Het spreekt vanzelf dat het drugsprobleem in een ruimer Europees en wereldwijd kader dient bekeken te worden. Dit geldt zowel voor de analyse als voor de remedie van het probleem. Het drugsprobleem stopt niet aan de grens. Dit neemt niet weg dat een effectieve aanpak op gemeentelijk vlak noodzakelijk is. De strijd tegen verdovende middelen moet bovenaan het prioriteitenlijstje staan van de veiligheidsschepen in Gent.

 

Voor het Vlaams Belang is de ‘kleine gebruiker’ geen crimineel die onmiddellijk achter de tralies moet. Maar we moeten druggebruik in elk geval ontmoedigen. Naast preventiecampagnes wil het Vlaams Belang dringend meer efficiënte (verrassings-) drugcontroles in het verkeer, in de scholen, in discotheken, op publieke plaatsen en op fuiven.

 

De drugverslaafde dient in de eerste plaats behandeld te worden in ontwenningscentra die het afkikken verplicht maken, repressie komt hierbij op de laatste plaats. Niet de gebruiker dient de grote zondebok te zijn, maar de producenten en de handelaars in drugs willen wij ongenadig hard aanpakken. België blijft een echte draaischijf. In Gent uit dit zich onder meer in het grote aantal drugpanden.

 

 

  1. Actief opsporen van illegalen

 

De burgemeester dient in zijn aanpak van de onveiligheid en de criminaliteit –en volledig volgens de filosofie van de nultolerantie tegen criminaliteit- meer gebruik te maken van zijn bevoegdheden op het gebied van bestuurlijke politie.

 

Op die manier kan de burgemeester instellingen die voor overlast zorgen sanctioneren met een tijdelijke of definitieve sluiting, kunnen personen die voor overlast zorgen telkens voor een periode van twaalf uur bestuurlijk aangehouden worden, kan de burgemeester systematische identiteitscontroles bevelen om illegalen en gezochte personen op te sporen, kan de burgemeester systematische controles op verboden wapenbezit laten organiseren, kan de burgemeester een straatverbod opleggen aan personen die aanhoudend voor overlast zorgen etc.

 

In verschillende grote Nederlandse steden organiseert de politie vaak ‘preventieve fouilleringen’, waarbij ganse wijken worden afgezet en iedereen wordt gecontroleerd en gefouilleerd. Uit evaluaties blijkt dat dit een efficient middel is om het gemiddeld verboden wapenbezit te doen dalen.

 

De aanpak van de overlast en onveiligheid in deze stad heeft dan ook slechts een kans op slagen wanneer de overheid géén taboes kent.

 

De problematiek van illegaliteit is er met de komst van de zogenaamde “transmigranten” niet beter op geworden, integendeel. Eén van de symptomen hiervan zijn de toenemende problemen op de snelwegparkings in Gentbrugge en Drongen. Om dit probleem aan te pakken besloot burgemeester Termont samen met gouverneur Jan Briers om de parkings te sluiten voor vrachtwagens. Daniel Termont stelde in een krant: “We zaten met een enorm probleem in Drongen. Het aantal illegalen bleef daar niet alleen toenemen, maar ook de ernst van de overlast bleef stijgen“.

 

Het is goed dat men de problematiek van illegalen probeert aan te pakken, maar de vraag rijst natuurlijk of men de problemen niet simpelweg verplaatst. Er werden in het verleden al meerdere maatregelen getroffen zoals het rooien van het struikgewas en het spannen van een draad, maar blijkbaar zijn deze structurele maatregelen niet voldoende.

 

Truckchauffeurs waarschuwden in 2017 voor escalatie. Ze stelden in de krant: “De vluchtelingen worden steeds driester. De verhalen over Calais, komen ook hier vaker voor. Maar niet alleen truckers overnachten hier. Er stonden ook campers van reizende toeristen. De politiek moet dringend wakker schieten, want anders zullen wij ons moeten bewapenen. En dat mag dan ook weer niet.

 

De situatie blijft dus ernstig. Er moet hieromtrent een globale aanpak komen, in samenwerking met de hogere overheden.

 

  1. Harde aanpak van de jeugdcriminaliteit

 

De criminaliteit in de steden verjongt. Vooral in de grote steden is dit merkbaar. Het Vlaams Belang dringt daarom aan op de uitbreiding van de capaciteit van de bestaande gesloten centra voor minderjarige delinquenten en een efficiëntere aanpak van de jeugdcriminaliteit.

 

Er moet komaf worden gemaakt met de problematiek van het wapen- en druggebruik binnen en rond de schoolgebouwen. De school moet een bij uitstek veilige en drugvrije omgeving zijn, waar de ouders hun kind met een gerust hart kunnen achterlaten. Van de aanpak van de criminaliteit in en rond de school moet een absolute prioriteit worden gemaakt. Drugshandel in en rond scholen moet zwaar bestraft worden. Overlast veroorzaakt door hangjongeren tijdens middagpauzes en na schooluren, bvb. pesterijen van passanten, diefstal in omliggende winkels… moet eveneens worden aangepakt.

 

 

 

2. Gent, Vlaamse stad

 

 

In Gent wonen meer dan 160 verschillende nationaliteiten. Meer dan een kwart van de bevolking is van vreemde origine, asielzoekers en illegalen niet meegerekend. Het aantal illegalen in Gent zou volgens schattingen meer dan 10.000 personen bedragen.

 

De bewoners met vreemde roots zijn vooral van Turkse, maar ook van Bulgaarse (voornamelijk ‘Roma’), Marokkaanse, Nederlandse en Russische afkomst. Cijfers voor het aantal Roma in Gent zijn er niet. Het aantal wordt geschat tussen de 9.000 en 11.000.

 

De massa-immigratie naar Gent leidt tot een toename van de sociale problemen in de stad alsook tot verpaupering. Dat uit zich onder meer in een hoog aandeel geboorten in kansarme gezinnen (15,4% tegenover een Vlaams gemiddelde van 8,6%), een hoge schoolachterstand (in de lagere school heeft 47,9% van de leerlingen waarvan de thuistaal niet-Nederlands is een schoolachterstand van minstens één jaar, terwijl dit percentage bij de leerlingen met Nederlands als thuistaal 20% bedraagt; in het secundair onderwijs bedraagt het aantal leerlingen met thuistaal niet-Nederlands met minstens één jaar schoolachterstand maar liefst 67,8%, tegenover een percentage van 35,4% leerlingen met Nederlands als thuistaal), een hoog werkloosheidscijfer (44,9% van alle niet-werkende werkzoekenden in Gent zijn van vreemde –niet-EU-15- origine) en een hoog aandeel van vreemdelingen in de toewijzingen van sociale woningen (29,3% – enkel mensen met een vreemde nationaliteit!) en in de bijstand (bijna 67% van alle Gentse OCMW- ‘cliënten’ die een leefloon of levensminimum ontvangen, is niet in België geboren, en dat cijfer blijft stijgen…).

 

Ook de stadsvlucht neemt alsmaar toe, zo blijkt na analyse van de cijfers. De uitwijking van autochtone Vlaamse Gentenaren wordt overtroffen door de immigratie van buitenlanders.

 

De voorbije maanden en jaren luidde de boodschap in Gent steevast dat “diversiteit de toekomst is”. Wie tegen racisme is, is voor diversiteit en dus voor de multiculturele samenleving, klinkt het bij Termont en co. Wat is er toch mis met onze Vlaamse samenleving dat diversiteit het enige alles zaligmakende model voor de toekomst zou zijn?

 

Wat ons betreft is Gent NIET van iedereen. De vrijblijvendheid van deze multiculturele slogan stoot ons tegen de borst. Net zoals Gent niet van iedereen is, is diversiteit evenmin de toekomst. Door iedereen die kritiek heeft op het multiculturele model van racisme te beschuldigen, probeert men ons en vele anderen de mond te snoeren. Ons verzet tegen de multiculturaliteit betekent niet dat wij vreemdelingenhaat zouden prediken. Ons verzet tegen de multiculturaliteit betekent dat we ons verzetten tegen een ideologie die propageert dat verschillende culturen, waarden- en normenstelsels en beschavingspatronen gelijkwaardig en harmonieus naast elkaar zouden kunnen bestaan op het grondgebied van één land, één stad, één wijk, één buurt. Ook in Gent is gebleken dat het multiculturele model een conflictmodel is.

 

De fundamentele waarden van onze samenleving staan steeds meer onder druk; de verworvenheden als de gelijkwaardigheid van man en vrouw en de scheiding van kerk en staat komen op de helling te staan. Ook in onze stad kwamen allochtone jongeren reeds meermaals in aanvaring met de ordediensten. Het niveau van ons onderwijs komt in het gedrang door de aanwezigheid van een toenemende groep allochtone jongeren met een taal- en leerachterstand.

 

In de middelbare scholen worden leerkrachten bedreigd en aangevallen, vaak door allochtone leerlingen. De wachtlijsten voor de sociale huisvesting blijven maar groeien omdat steeds meer woningen worden toegewezen aan vreemdelingen. Er is een etnisch subproletariaat ontstaan van achterblijvers die de school zonder diploma verlaten en in de langdurige werkloosheid terechtkomen, of, in het slechtste geval, in de criminaliteit. De sociale cohesie is geweken voor wederzijds wantrouwen.

 

De lijst kan bijna eindeloos worden aangevuld. Wie dacht dat alles wel vanzelf goed zou komen en dat het enkel een kwestie van tijd was, heeft zichzelf wat wijsgemaakt. De multiculturele illusie is doorprikt, het kaartenhuis is ingestort.

 

Het is de overtuiging van het Vlaams Belang dat het vijf voor twaalf is en dat het roer radicaal moet omgegooid worden. Er staat immers niet meer of niet minder op het spel dan het voortbestaan van onze Vlaamse identiteit en van de Europese beschaving. Ook het Gentse stedelijke beleid moet in het teken staan van deze noodzakelijke ommekeer. Het Vlaams Belang wil een voorkeursbeleid voor de Vlamingen inzake sociale huisvesting, de aanpak van de werkloosheid en bij de sociale zekerheid.

 

Het Vlaams Belang wil geen multicultureel Gent maar een Vlaams Gent, waar vreemdelingen en allochtonen zich dienen aan te passen aan de Vlaamse en Europese waarden en normen, en niet omgekeerd. Het naast elkaar laten bestaan en zelfs promoten van verschillende identiteiten en culturen in één stad leidt immers onvermijdelijk tot onoverbrugbare tegenstellingen en confrontaties. Het Vlaams Belang beoogt daarom in een aantal concrete voorstellen opnieuw een ‘Vlaams’ Gent.

 

 

  1. Een immigratie- en inschrijvingsstop voor Gent

 

Door de allesbehalve efficiënte immigratiestop, de asielproblematiek, de gezinshereniging en de huwelijksimmigratie wordt de integratie van de in Gent aanwezige allochtonen permanent gehypothekeerd en wordt hun achterstand bestendigd.

 

Om een inburgerings- en aanpassingsbeleid enige kans van slagen te geven en de islamisering van de stad een halt toe te roepen, is het nodig dat de toevloed van nieuwe vreemdelingen wordt gestopt. Inburgering en immigratie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een inburgeringsbeleid is moeilijk, zoniet onmogelijk, zonder een beperking van de immigratie.

 

Het Vlaams Belang wil de toevloed aan nieuwe vreemdelingen stoppen door de invoering van een immigratie- en inschrijvingsstop voor Gent. Voor wijken waar de concentratie van vreemdelingen te hoog is, dient aanvullend een vestigingsstop te worden afgekondigd voor nieuwe vreemdelingen.

 

 

  1. Stop invasie van Roma in Gent

 

Als men in Gent rondwandelt en willekeurig aan de voorbijgangers vraagt waarover zij zich zorgen maken, hoort men heel vaak dat de toevloed van de Oost-Europeanen de laatste tijd echt zorgwekkend geworden is. Maar als men het over Oost-Europa heeft, verwijst men in feite naar de Roma …

 

De massale invasie van Roma in Gent begon vorige legislatuur en werd nog versterkt door de uitspraken van minister Bourgeois (N-VA) in de Bulgaarse pers. Toen hij het had over het Roma-plan van de Vlaamse regering werd in Bulgarije het beeld opgehangen van Vlaanderen als hét opvangland voor Roma-migranten.

 

Het werd zodanig erg dat zelfs burgemeester Termont de volgende uitspraken deed: “Mensen, toon alstublieft uw goed hart niet, ook al breekt het bij het zien van zoveel ellende. Bied de Roma geen onderdak, geen dekens, geen soep, want hoe meer je ze helpt, hoe meer er naar Gent komen. En onze stad zit nu al overvol.” [… ] “Ik versta dat mensen hun goed hart willen tonen, en vaak bloedt ook het mijne, maar daardoor haal je alleen maar méér Roma naar hier.” […] “Er zijn er duizenden die zich mondjesmaat integreren in de stad, maar vele anderen kennen normen noch waarden. Ze doen hun behoefte op straat of in de parken. Ze zijn vaak ongeschoold en spreken de taal niet. Ze bezondigen zich aan winkeldiefstallen, zakkenrollen, nachtlawaai, inbraken, prostitutie, sluikstorten en allerlei kleine criminaliteit.” […]”Een huis dat hier een week leeg staat, wordt meteen gekraakt.”

 

De aanwezigheid van vele duizenden Roma kost Gent handenvol geld en zorgt voor massale overlast. Zo zijn er regelmatig meldingen van Roma die met minderjarige bendes burgers overvallen, Roma die hun gevoeg doen op straat en op openbare plaatsen, die op een agressieve manier bedelen, die leegstaande woningen kraken, die hun kinderen niet naar school sturen, Roma-kinderen die drugs gebruiken etc.

 

Het Vlaams Belang is van mening dat met betrekking tot de instroom van Roma’s er niet moet worden ingezet op een verhoogde instroom naar het onderwijs of een betere toeleiding naar inburgering. Er is daarentegen nood aan een kordaat terugkeerbeleid en een ontradingspolitiek. De huidige maatregelen in het Vlaams Actieplan voor MOE-migranten wekken echter vooral de indruk dat de Roma’s welkom zijn en dat alles in het werk wordt gesteld om hen op te vangen, te begeleiden en te integreren. Het Vlaams Belang gaat er dan ook van uit dat de huidige maatregelen een groot aanzuigeffect blijft creëren ten overstaan van nieuwe Roma’s.

 

 

  1. Bestrijding huwelijksimmigratie en gezinshereniging

 

Het Vlaams Belang meent dat huwelijksimmigratie en gezinshereniging moeten ontmoedigd en tegengegaan worden. Het Vlaams Belang wil dat huwelijksimmigratie en gezinshereniging aan zeer strenge voorwaarden worden onderworpen. In afwachting van een wetsaanpassing moeten binnen en buiten het onderwijs ontradingscampagnes worden gevoerd tegen gedwongen en geregelde huwelijken.

 

De stad Gent moet de misbruiken die aan gezinshereniging en gezinsvorming verbonden zijn hard aanpakken Zo moet er nauwlettend worden op toegezien dat de met vreemdelingen afgesloten huwelijken geen schijnhuwelijken zijn en dat nieuwe volgmigranten niet ten laste valle van de sociale zekerheid.

 

 

  1. Actieve opsporing van illegalen

 

Het Vlaams Belang wil een einde maken aan het gedoogbeleid met betrekking tot de aanwezigheid van illegalen op Gent grondgebied. Het gedoogbeleid genereert immers een aanzuigeffect op nieuwe illegalen en immigranten. Bovendien leidt de gedoogpolitiek tot een parallelle illegale samenleving, die voor een groot deel leeft van zwartwerk of criminaliteit, waarop de overheidsdiensten geen enkele vat hebben.

 

Illegalen moeten worden opgespoord door regelmatige identiteitscontroles in wijken met hoge vreemdelingenconcentraties en controles op mogelijke tewerkstelling van illegalen. In afwachting van hun uithuizing dienen deze mensen te worden ondergebracht in een gesloten centrum.

 

 

  1. Een actief cultuur- en assimilatiebeleid

 

Complementair aan de inschrijvingsstop dient er een actief cultuur- en assimilatiebeleid gevoerd te worden met het oog op de versterking van het Vlaamse karakter van de Gentse wijken. Het Vlaams Belang pleit voor het ‘leidcultuur’-model. Vreemdelingen die ervoor hebben gekozen in Gent te wonen, hebben de plicht zich aan te passen. Gentenaar worden, dat moet je immers verdienen. Aan vreemdelingen moet duidelijk gemaakt worden dat zij onze wetten moeten respecteren en zich moeten aanpassen aan onze taal, cultuur, normen en waarden. Ieder die in Gent woont, wordt geacht zich te bedienen van het Nederlands als gemeenschappelijke taal op straat. Vrouwen moeten op een gelijkwaardige manier worden behandeld als mannen.

 

 

  1. Inburgeringsscholen

 

Vlaams Belang erkent de belangrijke rol die het onderwijs speelt in de inburgering van jonge allochtonen. Het Vlaams Belang wil de huidige concentratiescholen, waar enkel nog allochtonen les volgen, omvormen tot inburgeringsscholen, waar intensief wordt gewerkt aan de taal- en leerachterstand van de niet-geïntegreerde allochtone leerlingen.

 

Binnen de andere scholen dienen inburgeringsklassen (of taalbadklassen) ingericht te worden waar de niet-geïntegreerde allochtone leerlingen in de gelegenheid worden gesteld zich onze taal en cultuur eigen te maken.

 

In tegenstelling tot wat het stadsbestuur stelt vindt het Vlaams Belang dat men leerlingen niet moet aanmoedigen om hun thuistaal op de speelplaats te praten. Nederlands moet de spreektaal blijven.

 

 

  1. Gebruik van het Nederlands

 

Er moet een halt worden toegeroepen aan de wildgroei van anderstalige winkelopschriften in het straatbeeld. Het Vlaams Belang wil daarom het gebruik van Nederlandstalige winkelopschriften zoveel mogelijk verplichten. Niet enkel de winkelopschriften maar ook de productinformatie voor de klant dient in het Nederlands te worden opgesteld. Het Vlaams Belang wil een stedelijk reglement met maatregelen die het gebruik van Nederlandstalige namen voor handelszaken aanmoedigen, onder meer via de invoering van een jaarlijkse “Hippoliet Van Peene-prijs”.

 

Subsidies voor de renovatie van handelspanden of wonen boven winkels zullen pas worden uitbetaald als de handelaar kan bevestigen dat alle winkelopschriften en productinformatie in het Nederlands worden opgesteld.

 

Handelaars die weigeren de informatieve winkelopschriften of de productinformatie in het Nederlands op te stellen of weigeren de klanten te woord te staan in het Nederlands moeten, na herhaalde verwittigingen, beboet worden. Het Vlaams Belang wil hiervoor een gemeentelijke administratieve sanctie van 250 euro invoeren.

 

Het Vlaams Belang wil ook dat marktkramers hun waren verplicht in het Nederlands aanprijzen. Marktkramers die weigeren Nederlands te spreken of hun waren in een andere taal aanprijzen moeten van de Gentse openbare markten worden geweerd. Concreet moet de vergunning worden ingetrokken na twee verwittigingen.

 

Het stadsbestuur moet tenslotte op het gebied van het gebruik van het Nederlands zelf een voorbeeldfunctie vervullen. Het stadsbestuur moet consequent de Nederlandse taal hanteren wanneer het erom gaat stadsdiensten of –projecten een naam te geven of slogans de lanceren.

 

 

  1. Intrekking van de erkenning van de islam

 

Behalve specifieke maatregelen in dit programma met betrekking tot de islam, wil het Vlaams Belang in de eerste plaats een intrekking van de erkenning van de islam. Dit dient op federaal niveau te gebeuren. De islam is geen religie zoals het christendom en het jodendom, en hoort hier niet thuis.

 

 

  1. Stop wildgroei moskeeën

 

Gent wordt geconfronteerd met een wildgroei van moskeeën van diverse strekkingen. Moskeeën zijn de katalysatoren van de islamisering van onze Gentse wijken. Vanuit de moskee wordt immers de Koranische boodschap verspreid van niet-integratie en intolerantie, waarbij de nadruk wordt gelegd op de voorrang van de islamitische normen boven de Europese rechtsregels, tradities en gewoonten. Het Vlaams Belang is dan ook voorstander van een stringent beleid tegenover moskeeën, waarbij onder meer een einde moet worden gemaakt aan het gedoogbeleid tegenover moskeeën die behuisd zijn in daarvoor ongeschikte panden. Bovenal wenst het Vlaams Belang een algemene bouwstop voor moskeeën in onze steden en gemeenten: er mogen geen nieuwe moskeeën meer worden gebouwd.

 

In dit kader protesteerde het Vlaams Belang in het verleden meermaals tegen de bouw van nieuwe moskeeën, zoals bvb. de nieuwe moskee in de Gebroeders Desmetstraat (voormalig Tractiestation) en de moskee-met-minaretten in de Bloemekeswijk in de Ferrerlaan.

 

Sinds 2017 weet elke Gentenaar trouwens dat Gent de twijfelachtige eer geniet om binnenkort te beschikken over de grootste moskee van Vlaanderen. De nieuwe moskee komt in het voormalige Tractiestation aan de Gebroeders de Smetstraat in de Rabotwijk, zal plaats bieden aan 1.500 gelovigen, over een grote koepel beschikken en er zullen 2 minaretten aangebouwd worden van liefst 23 meter hoog.

 

Er kunnen veel vragen gesteld worden over hoe dit allemaal te rijmen valt met het beschermingsbesluit waaronder het voormalige Tractiestation valt of waar de zes miljoen euro vandaan zal komen die nodig is om de moskee te bouwen.

 

Feit is dat deze megamoskee de volledige wijk zal domineren, met onder meer de grote minaretten die volgens de woordvoerder van de moskee louter symbolisch zijn. Met deze laatste stelling is Vlaams Belang het volledig mee eens: die twee minaretten staan immers symbool voor de verovering van een oude Gentse volkswijk door de islam.

 

 

  1. Hoofddoekenverbod

 

Het Vlaams Belang meent dat het dragen van een islamitische hoofddoek of (gezichts)sluier getuigt van een gebrek aan integratiewil. Bovendien staat de hoofddoek symbool voor de politieke en intolerante essentie van de islam, die haaks staat op onze democratische rechtsstaat. Men ziet overal ter wereld dat de mate waarin moslimvrouwen zich bedekken recht evenredig is met de mate van islamisering. In landen zoals Indonesië en Algerije, maar ook in Europa, is er een verband tussen de toename van de hoofddoekendracht en de dreiging van islamitisch terrorisme.

 

Het Vlaams Belang is van oordeel dat er zoveel als mogelijk een verbod moet worden ingevoerd op het dragen van islamitische hoofddoeken, bijvoorbeeld voor stadspersoneel, gezien de voorbeeldfunctie die deze mensen vervullen, en in het onderwijs. De hoofddoek en andere islamitische (gezichts)sluiers moeten eveneens verboden worden in openbare gebouwen.

 

Sinds 2007 was in dit kader voor wat betreft het Gentse stadspersoneel een hoofddoekenverbod van kracht. Een hoofddoekenverbod dat er kwam dankzij het Vlaams Belang. Wie voor de stad Gent wil werken en als ambtenaar in contact komt met burgers, mocht sinds dan geen hoofddoek meer dragen, noch andere uiterlijke kentekenen van religieuze, levensbeschouwelijke, filosofische, ideologische of politieke aard.

 

Jammer genoeg bleek één van de eerste beleidsdaden van de nieuwe paarsgroene meerderheid in 2012 de afschaffing van dit hoofddoekenverbod te zijn.

 

 

  1. Geen ondersteuning van onverdoofd ritueel slachten

 

Het Gentse stadsbestuur faciliteerde lang het (on)verdoofd ritueel slachten in het kader van het islamitische Offerfeest. Op kosten van de belastingbetaler werden tijdelijke slachtvloeren voorzien waar moslims al dan niet verdoofd kunnen slachten. Deze gesubsidieerde slachtvloeren stonden echter niet garant voor een stopzetting van de thuisslachtingen, want ondanks deze maatregel werd bij vele moslims thuis nog steeds volop aan rituele slachtingen gedaan.

 

Ondertussen kwam er een wetswijziging die onverdoofde rituele slachtingen moet verbieden. Het Vlaams Belang dat de stad een einde maakt aan elke vorm van ondersteuning van het onverdoofd ritueel slachten. Geen organisatie noch financiering van tijdelijke onverdoofde slachtvloeren dus. Maar ook in de toekomst mag er in geen geval belastinggeld gaan naar rituelen die verband houden met het islamitische Offerfeest.

 

 

  1. Geen subsidiëring voor verenigingen en initiatieven die de aanpassing van vreemdelingen tegenwerken

 

Allochtone verenigingen moeten –indien ze in aanmerking willen komen voor financiële of materiële steun- aan duidelijke criteria onderworpen worden die passen in een aanpassingsbeleid, zoals een heldere en transparante werking, gebruik van het Nederlands als voertaal en actief optreden tegen orthodox-islamitische invloeden.

 

Als voorwaarde moet bijvoorbeeld de ondertekening van (een Vlaamse variant op) de St.-Petersburgverklaring gelden, waarin afstand wordt genomen van de politieke, intolerante en gewelddadige leer van de islam. Indien dit niet gebeurt, wordt de opsluiting van allochtonen in hun eigen ‘subidentiteit’ versterkt en bevestigd, eerder dan daadwerkelijke aanpassing na te streven.

 

 

  1. Wonen, werken en welzijn voor eigen volk eerst

 

Meer dan 30% van de sociale woningen in Gent worden toegewezen aan vreemdelingen, ondanks de talrijke Belgische nationaliteitsverwervingen. Een overgrote meerderheid van de leeflonen en levensminima worden uitgekeerd aan mensen die niet in België zijn geboren. Het Vlaams Belang is een sociale volkspartij en neemt de verdediging op van de belangen van alle Vlamingen. In het bijzonder moeten we het durven opnemen voor de zwaksten van ons volk: de bejaarden met een klein pensioen, zieken en gehandicapten, werklozen en laaggeschoolden…

 

De overheid moet durven kiezen voor werk, sociale huisvesting en sociale zekerheid voor de eigen mensen eerst. Niet-Europese massa-immigratie is niet de oplossing voor een economische groei in Europa. Daarom ook pleit het Vlaams Belang voor een voorkeursbeleid voor het eigen volk bij de sociale huisvesting, de aanpak van de werkloosheid en de sociale zekerheid.

 

3. Gent, sociale stad

 

 

In verhouding tot de rest van Vlaanderen vallen veel Gentenaars ten laste van de sociale zekerheid. Het welzijnsbeleid in Gent is verre van optimaal. De werkdruk voor het personeel is te hoog, en de dienstverlening kan veel beter. Te veel mensen profiteren van het OCMW ten gevolge van het gebrek aan controles en de steun aan illegalen en asielzoekers neemt gestaag toe. Daardoor is er geen tijd meer om preventief armoede op te sporen en voldoende tijd te besteden aan begeleiding en opvolging. Laagdrempelige en professionele dienstverlening is nochtans belangrijk voor een hoogstaande kwalitatieve sociale hulpverlening.

 

De huidige toewijzingspolitiek in de sociale huisvesting leidt bovendien tot gettovorming. Hieraan moet een einde komen. Sociale wooncomplexen mogen geen asielcentra worden. De raden van bestuur van de sociale huisvestingsmaatschappijen zijn nog steeds gepolitiseerd. Dit leidt tot inefficiëntie en geldverspilling.

 

A. Armoede en zorg

  1. Armoede stoppen

 

De armoedecijfers zijn verontrustend. De doelstellingen die jaren geleden werden opgemaakt om tegen 2017 de armoede terug te dringen, werden niet gehaald. Het feit dat bepaalde vervangingsinkomens de stijging van de levensduurte niet volgen, maar ook het nijpend tekort aan sociale woningen worden als oorzaak aangehaald. Te veel mensen staan in Gent op de wachtlijst voor een sociale woning.

 

Het Vlaams Belang stelt vast dat onze stad onvoldoende inspanningen levert om te voldoen aan de doelstellingen van het bindend sociaal objectief dat oplegt hoeveel sociale woningen in de periode 2009-2020 per gemeente moeten worden gerealiseerd.

 

De aanpassing aan de welvaart is vaak de beste bescherming tegen de armoede voor wie van een uitkering of vervangingsinkomen afhangt. Het Vlaams Belang is er steeds duidelijk over geweest dat bij uitkeringen zoals het leefloon, persoonlijke begeleiding hoort. Zonder deze begeleiding dreigt immers een werkloosheidsval. Mensen riskeren in een sociale hangmat terecht te komen en geen inspanningen meer te leveren om werk te vinden. Steden en gemeenten zijn goed geplaatst om voor die begeleiding te zorgen.

 

Het Vlaams Belang wil dat wie een beroep doet op de solidariteit van de gemeenschap, ook bereid is iets terug te doen voor die gemeenschap in de vorm van een maatschappelijk nuttige tegenprestatie indien hij of zij daartoe in staat is. Bij voorkeur via een lokale gemeenschapsdienst.

 

  1. Verborgen armoede opsporen

 

De meest gekende kwetsbare groepen die lijden onder verborgen armoede, zijn de ouderen en de alleenstaanden. Elke lokale welzijnsdienst van de stad moet beschikken over een meldpunt waar iedereen (sociale werker, arts, buur, vriend of familielid, postbode, school, enz.) een vaststelling van armoede kan signaleren.

 

Het Vlaams Belang wil dat de welzijnsdiensten van onze steden en gemeenten actief op zoek gaan naar armoede. Zij moeten rechthebbenden wegwijs maken in de dienstverlening en lokale premies, en tegemoetkomingen en sociale rechten waarin het lokale bestuur een rol speelt automatisch toekennen aan rechthebbenden. Op die manier moet voorkomen worden dat mensen die behoren tot minder bevoorrechte groepen, buiten hun wil uit de boot vallen. Er kan overwogen worden dat deze diensten proactief op zoek gaan naar mensen die hun rechten onvoldoende uitputten.

 

  1. Generatiearmoede doorbreken

 

Opnieuw pleit het Vlaams Belang voor een actieve lokale welzijnsdienst die zich niet opsluit in voorgeschreven taken. Het aanbieden van opleidingstrajecten die kansarmen basisvaardigheden bijbrengen en die waken over de toegankelijkheid tot zorg, gezonde voeding, justitie, vorming, sociale participatie, huisvesting en – niet in het minst – werk, passen hierin.

 

  1. Geen import van armoede

 

De vele legale en illegale immigranten of asielzoekers die leven van een uitkering of een andere financiële tegemoetkoming vallen natuurlijk op en kleuren de statistieken in dergelijke mate dat de sociale sector en de linkse politiek steeds opnieuw een aanleiding vinden om de subsidiekraan nog meer open te draaien.

 

Het Vlaams Belang wil niet dat er nog gefocust wordt op de zogenaamde gekleurde armoede. Het voorrangsbeleid en de stijgende budgetten lossen niets op, maar zorgen enkel voor een aanzuigeffect. Dat moet stoppen.

 

  1. Sociale fraude bestraffen

 

De controle cel van het Gentse OCMW bewees dat het opvolgen en verifiëren van sociale uitkeringen nuttig is. Tijdens het eerste jaar na oprichting van de dienst werd al € 600 000 onterecht uitgekeerde steun teruggevorderd.

 

De financiële middelen waarover onze sociale diensten beschikken, moeten terechtkomen bij de mensen waarvoor ze bedoeld zijn. Van zodra maatschappelijke werkers aanwijzingen of vermoedens van fraude hebben, dan dient dit uitgezocht te worden door gespecialiseerde ambtenaren.

 

 

  1. Woning voor behoeftige Vlamingen

 

Als sociale volkspartij wil het Vlaams Belang voor iedereen een kwalitatieve en betaalbare woonst. Elke stad en elke gemeente moet verantwoordelijkheid nemen in de uitbouw van een sociaal huurpatrimonium, zodat personen met een inkomen dat onvoldoende is om een aangepaste private huurwoning te huren, terecht kunnen in een sociale woning in de eigen gemeente. Toewijzingsreglementen moeten een voorrang garanderen voor personen die wonen of werken in de gemeente.

 

Opdat mensen in woonnood op een professionele wijze kunnen begeleid worden naar aangepaste huisvesting, moeten de steden en gemeenten een woonbeleid ontwikkelen waarbij alle huisvestingsmogelijkheden – privaat en sociaal – in kaart worden gebracht.

 

Gemeenten moeten ook maximaal gebruik maken van de hen toegekende lokale autonomie om op maat gesneden toewijzingsreglementen voor de sociale huisvesting goed te keuren. Deze toewijzingsreglementen dienen behoorlijke en aangepaste huisvesting te garanderen aan bevolkingsgroepen van het eigen volk die het moeilijk hebben om aan een betaalbare woonst te geraken. Voorbeelden zijn sociale seniorenflats of woningen voor eenoudergezinnen.

 

Sociale verhuurkantoren dienen woningen van private eigenaren tegen een betaalbare prijs door te verhuren aan mensen met een bescheiden inkomen en daarbij de eigenaar de zekerheid van vaste huurinkomsten te bieden. Deze sociale verhuur mag niet misbruikt worden voor de massale huisvesting van immigranten.

 

Uit informatie die het Vlaams Belang opvroeg, blijkt dat in Vlaanderen steeds meer sociale woningen worden toegewezen aan niet-Belgen. In 2016 ging het om 28%. Niet-Europese vreemdelingen zijn zwaar oververtegenwoordigd bij de toewijzing van sociale woningen. Terwijl zij volgens de bevolkingscijfers amper 3% van de Vlaamse bevolking uitmaken, krijgen zij 21% van de sociale woningen toegewezen. Opvallend is dat in de wachtlijst het effect van de jongste asielcrisis duidelijk af te lezen is. Meer dan 1 op 14 van de personen op de wachtlijst voor een Vlaamse sociale woning heeft een herkomst uit Afghanistan, Syrië, Irak of Somalië.

 

De Vlaamse sociale huisvesting wordt ten gevolge van de massa-immigratie in toenemende mate geconfronteerd met problemen van gettovorming en onleefbaarheid. Daarom moet het aandeel vreemdelingen per sociaal wooncomplex en per sociale woonwijk beperkt worden tot 10% van het huurdersbestand. In de sociale huisvesting mogen enkel vreemdelingen worden toegelaten die minstens zeven van de acht voorbije jaren in ons land hebben verbleven en minstens drie jaar gewerkt hebben.

 

Belangrijk voor ons is wel dat wie een sociale woning huurt, geen woning in eigendom mag hebben. Veel allochtone sociale huurders bezitten echter een eigendom in het buitenland. Er moet dan ook werk worden gemaakt van een intensievere opsporing van deze fraude. Onze partij diende daaromtrent in november 2016 een voorstel van decreet in. Een onderzoek van de Koning Boudewijnstichting wees immers uit dat maar liefst 60% van de hier wonende Marokkanen een eigendom in Marokko heeft. Meer nog: 66% van de Marokkanen die een woning in Marokko bezit, is in ons land huurder. Vele duizenden daarvan huren een Vlaamse sociale woning.

 

  1. Huisjesmelkerij streng aanpakken

 

Huisjesmelkerij moet genadeloos bestreden worden. Het aantal wooninspectiecontroles moet toenemen en het bestaande wettelijke arsenaal tegen huisjesmelkerij (herstelvordering, terugvordering herhuisvestingskosten, sociaal beheers recht) moet nog meer worden toegepast.

 

De stad Gent moet strenge wooninspecties laten uitvoeren in panden waarvan vermoed kan worden dat ze niet beantwoorden aan de minimumnormen van de Vlaamse wooncode. Steden en gemeenten moeten ruchtbaarheid geven aan deze minimumnormen en huurders ertoe aanzetten schendingen te melden en zeker geen contracten te tekenen voor woningen die er niet mee stroken, en controleren op over bewoning. Zij dienen na te gaan dat het aantal bewoners effectief overeenstemt met het aantal gedomicilieerden.

 

  1. Steunen wie zorg draagt

 

Zorg dragen voor kinderen, zorgbehoevende mensen, zieken of ouderen vergt dikwijls een bijzondere inspanning en is een grote uitdaging. Vlamingen zijn bereid die inspanning te leveren. Zij helpen wanneer dat nodig is een zieke, bejaarde of gehandicapte buur, een familielid of iemand uit de vriendenkring.

 

Vooral ouderen tussen 55 en 75 jaar en vrouwen zeggen dit wekelijks te doen. Specifiek in het kader van de mantelzorg biedt meer dan de helft van de Vlamingen minstens één keer per jaar hulp. Een derde van de Vlamingen verleent van tijd tot tijd mantelzorg. 17% doet dat intensief en bijna 8% echt dagelijks. Dit vraagt waardering en ondersteuning. Het Vlaams Belang heeft groot respect voor de mantelzorger.

 

Er moet gegarandeerd worden dat in een moeilijke situatie onmiddellijk kan worden voorzien in tijdelijke opvang van de zorgbehoevende. De stedelijke of gemeentelijke Welzijnsdienst dient dan een opname in een dagverzorgingscentrum of een centrum voor kortverblijf te regelen.

 

Het Vlaams Belang wil dat de lokale Welzijnsdiensten instaan voor alle administratieve beslommeringen van wie in de mantelzorg stapt.

 

  1. Kinderen helpen opvangen

 

De toegang tot kinderopvang moet absolute voorrang geven aan arbeidsactieve ouders uit de buurt. Voor Vlaamse ouders die een opleiding volgen, moet tijdens de lesuren een aanbod van deeltijdse kinderopvang voorzien worden. Er moet voorzien worden in flexibele opvang wanneer ouders slechts enkele uren opvang nodig hebben bijvoorbeeld tijdens een doktersbezoek of een sollicitatie.

 

Gemeentelijke kinderopvang kenmerkt zich door flexibele openingstijden die rekening houden met ziekte van de ouders, onverwacht overwerk, vertraging van het openbaar vervoer, …

 

Wij pleiten voor een sterk lokaal investerings- en aanmoedigingsbeleid, via de gesubsidieerde en zelfstandige kinderopvang, zodat er voldoende kwalitatieve kinderopvangfaciliteiten zijn. Belangrijk is dat ouders via een eenvoudige opzoeking of navraag te weten komen waar zij opvang kunnen vinden die afgestemd is op bijvoorbeeld hun arbeidssituatie of kan helpen een plots voorval te ondervangen. Eigenlijk is dat al enkele jaren decretaal64 opgelegd, maar slechts de helft van de steden en gemeenten blijkt een werkend lokaal loket kinderopvang te hebben of te werken aan de oprichting ervan.

 

  1. Billijke factuur voor elektriciteit, water en gas

 

Het Vlaams Belang klaagt reeds lang het hoge overheidsbeslag in de energiekost aan. Taksen en btw, maar ook de dure distributie van energie maken het grootste deel van de energiefactuur uit. Eén op tien gezinnen kan de gas- of elektriciteitsfactuur niet meer betalen. Afgelopen jaar werden meer dan 97 000 nieuwe afbetalingsplannen opgestart voor mensen die het niet lukte hun elektriciteits- of gasfactuur tijdig te betalen.

 

Bij 300 000 Vlaamse gezinnen gaat op z’n minst 13% van het inkomen naar de energiefactuur. De lichte daling van de totale energiefactuur voor de gezinnen die voor 2018 wordt voorspeld op basis van de tarieven die de VREG eind vorig jaar heeft bekend gemaakt, verandert niets fundamenteel. Het is duidelijk dat ingrepen nodig zijn.

 

Btw op energie, gas, stookolie en elektriciteit moet naar het basistarief van 6% voor de normale verbruikshoeveelheid die ieder gezin nodig heeft. Er moet een sociale vrijstelling komen per gezinslid voor de zuiveringskosten van een basishoeveelheid water. De lokale besturen moeten met hun drinkwatermaatschappij onderhandelen dat in geval van achterstallige betaling, gezinnen – net zoals dat het geval is voor elektriciteit – niet volledig van watervoorziening kunnen worden afgesloten. Tenzij in kwesties zoals fraude.

 

 

B. Beleid inzake personen met een handicap

Het Vlaams Belang gaat uit van het principe dat personen met een handicap op een volwaardige wijze moeten kunnen deelnemen aan het maatschappelijk leven en dat alle obstakels desbetreffend zoveel mogelijk moeten worden weggewerkt. De overheid laat jammer genoeg nog steeds al teveel steken vallen. Zo zijn de vele voetpaden in Gent in erbarmelijke staat, wat zeker de mobiliteit van mindervaliden niet bevordert.

 

Andere problemen voor mindervaliden betreffen de armoedeproblematiek en het vinden van aangepaste sociale huisvesting. Uit een onderzoek van de Universiteit Antwerpen (2010) bij ruim 2.000 gehandicapte personen blijkt dat een kwart van hen leeft van een inkomer dat lager ligt dan de armoedegrens.

 

 

  1. Toegankelijkheid verbeteren

 

Het Vlaams Belang wil versneld werk maken van de toegankelijkheid van het openbaar domein, de openbare gebouwen en het openbaar vervoer voor mensen met een handicap. Het openbaar domein – en dan vooral de belangrijkste verkeersassen en winkelstraten- dient in samenwerking met de Stedelijke Adviesraad voor Personen met een Handicap (SAPH) permanent gescreend te worden op mogelijke knelpunten voor mindervaliden (rolstoelpatiënten, blinden…).

 

Een inventaris moet worden opgesteld die een overzicht biedt van de meest prioritaire aanpassingswerken. Daarin moet ook bijzondere aandacht besteed worden aan de voor personen met een handicap niet-toegankelijke opstapplaatsen voor het openbaar vervoer.

 

Het Vlaams Belang wil jaarlijks een bedrag voorzien binnen de investeringsbudgetten van de stad om de verkeersinfrastructuur af te stemmen op de behoeften van mensen met een handicap. Dit bedrag wordt o.m. gebruikt voor de aanpassing van stoepen, de plaatsing van blindentegels aan kruispunten en alarmsignalen aan lichten. Om bijkomende kosten te vermijden moet in de toekomst bij de heraanleg van straten en pleinen rekening gehouden worden met deze ingrepen ten voordele van mindervaliden.

 

Aan winkels en bedrijven worden adviezen gegeven hoe zij op efficiënte wijze hun gebouw beter toegankelijk kunnen maken voor mensen met een handicap. Een inventaris van toegankelijke handelszaken wordt ter beschikking gesteld van mensen met een handicap, toeristische diensten etc.

 

Tenminste alle activiteiten die de Stad Gent organiseert moeten voorzien zijn op mensen met een handicap, met inbegrip van aangepast sanitair.

 

 

  1. Voldoende voorbehouden parkeerplaatsen voor personen met een handicap

 

Er moeten voldoende voorbehouden (blauwe) parkeerplaatsen voor mensen met een handicap voorzien worden, vooral in de buurt van prioritaire openbare plaatsen als ziekenhuizen, postkantoren, bibliotheken, musea, culturele centra en winkelstraten. Op het gebruik van deze plaatsen dient nauwlettend te worden toegezien. Misbruik van een parkeerkaart en/of een parkeerplaats voor personen met een handicap wordt kordaat bestraft.

 

 

  1. Tewerkstelling van personen met een handicap

 

Het Stadsbestuur moet op het vlak van tewerkstelling van mensen met een handicap een voorbeeldfunctie vervullen. De Stad Gent legde zichzelf een streefcijfers op voor personen met een handicap, maar momenteel wordt deze norm niet gehaald. Voor het Vlaams Belang moet deze doelstelling zo snel mogelijk gerealiseerd worden.

 

Het Vlaams Belang wil de beschermde werkplaatsen blijven ondersteunen. Concurrentie van de lage loonlanden bemoeilijkt de werking van deze beschermde werkplaatsen. Het Vlaams Belang wil onderzoeken op welke manier de beschermde werkplaatsen nog toekomstkansen hebben.

 

 

  1. Aangepaste huisvesting voor personen met een handicap

 

Het Vlaams Belang wil dat er voldoende initiatieven van aangepaste huisvesting voor mensen met een handicap worden gerealiseerd, verspreid over het grondgebied van de stad. Voor de private sector moet de stad voorzien in een aanmoedigingspremie voor eigenaars of verhuurders die hun woning aanpassen aan de behoeften van mensen met een handicap. Sociale huisvestingsmaatschappijen moeten in hun woonprojecten een voldoende groot aandeel sociale woningen voorzien in verhouding tot het aandeel mensen met een handicap in de totale bevolking.

 

 

  1. Aandacht voor personen met een handicap die in armoede leven

 

Het Vlaams Belang wil meer aandacht besteden aan de problematiek van mensen met een handicap die in armoede leven. Bij in gebreke blijven van de hogere overheden (problematiek van de wachtlijsten) voorziet de Stad bijkomende financiële ondersteuning voor personen die omwille van hun handicap in armoede leven.

 

 

C. Wonen in de stad

  1. De woonnood aanpakken

 

Ondanks vele beloften naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen van 2012, is de meerderheid die toen werd gevormd er niet in geslaagd om het tekort aan goede en betaalbare woningen in Gent aan te pakken. Er is ondertussen een grote diversiteit van bewoners: alleenstaanden, senioren, grote gezinnen, éénouder gezinnen, studenten enz. Dit zijn allemaal erg specifieke behoeftes en de zoektocht naar een gepast type woning is een grote uitdaging.

 

Een eigen huis verwerven wordt ook voor meer en meer Gentenaars steeds moeilijker. De prijzen zijn te hoog en ook de banken zijn veeleisender geworden. Bovendien is de kwaliteit van een woning niet altijd evenredig met de prijs ervan.

 

De onbetaalbaarheid op de private markt drijft mensen naar sociale woningen, maar daar is de leegstand veel te groot en langdurend. De grote nieuwe woonprojecten moeten wat het Vlaams Belang betreft vooral betaalbare koop- en huurwoningen opleveren en niet worden opgezet als prestigeprojecten.

 

De schaarste aan private huurwoningen veroorzaakt in combinatie met hoge huurprijzen en wachttijden van meerdere jaren voor sociale woningen acute woonproblemen voor de sociaal zwaksten. Eén van de oorzaken van deze schaarste is dat veel gezinswoningen opgedeeld worden in studentenwoningen.

 

In de praktijk blijkt dat personen op zoek naar een betaalbare woonst bij geen enkele dienst gehoor krijgen en van het kastje naar de muur worden gestuurd tussen OCMW, sociale huisvesting en andere sociale diensten. Het aantal crisiswoningen voor personen met een acute woonnood is zeer beperkt. Sommigen stromen door naar de zorgsector, waar echter ook alle opvangcentra overvol zitten. Ten gevolge van de voorspelde bevolkingstoename zal de druk op de woonmarkt alleen maar toenemen.

 

Het Vlaams Belang vraagt daarom:

 

  • een efficiënte woonbegeleiding van personen die geen betaalbare woonst vinden;
  • het eenloketprincipe voor mensen in woonnood; één dossierbeheerder neemt de coördinatie op zich van een dossier van een persoon met acute woonnood, die de mogelijkheden onderzoekt van huisvesting bij het OCMW, sociale huisvesting, sociaal verhuurkantoor etc.
  • Het aantal crisiswoningen en plaatsen in opvangcentra waar personen met acute woonnood tijdelijk kunnen worden gehuisvest, wordt opgetrokken en toewijzing van deze plaatsen gebeurt efficiënter.
  • De lange leegstand bij renovatie van sociale woningen drastisch in te perken.

 

 

  1. Betere woonkwaliteit garanderen

 

Gent telt nog veel huurwoningen van slechte kwaliteit. Malafide verhuurders –zogenaamde huisjesmelkers- die fors geld verdienen door het verhuren van appartementen die niet beantwoorden aan de minimumkwaliteitseisen dienen kordaat te worden aangepakt.

 

Het Vlaams Belang stelt daarom volgende zaken voor:

 

  • Er moet voor elke Gentenaar een menswaardig leven in een veilige woning, voorzien van een minimum aan basiscomfort worden voorzien;
  • De door de wet aangereikte mogelijkheden ter bestrijding van huisjesmelkerij (sociaal beheer, terugvordering herhuisvestingskosten, herstelvordering) worden consequenter en veelvuldiger toegepast;
  • Leegstaande en verwaarloosde panden worden –indien mogelijk- aangekocht en gerenoveerd of vervangen door nieuwbouw.

 

 

  1. Eigen woning, liefst levenslang

 

Het is belangrijk dat senioren die niet meer zo mobiel zijn, niet geïsoleerd geraken in hun woning en zo lang mogelijk kunnen blijven deelnemen aan het publieke leven. Lokale ondersteuning kan daar mee voor zorgen. Eenvoudige zaken zoals het strategisch plaatsen van rustbanken en het voorzien van openbare toiletten, maar ook een goed onderhoud van voetpaden, fietspaden en wandelwegen, zullen ervoor zorgen dat ouderen zich te voet of per fiets van hun woning naar het centrum of de winkelstraten kunnen en durven te verplaatsen.

 

 

 

  1. Geen “mystery calls”

 

Vlaams Belang is tegenstander van de zogenaamde “mystery calls”, waarbij eigenaars en makelaars worden gecontroleerd bij hun keuze van huurders. De eigenaar heeft het recht zelf te beslissen aan wie hij verhuurt. Bij te veel tegenkantingen bestaat de kans trouwens dat die eigenaar het huis verkoopt, met als gevolg dat de huurmarkt nog maar eens krimpt.

 

 

  1. Het kraken van woningen een halt toeroepen

 

Met enkele Roma-families in de hoofdrol zette de stad Gent eind vorig jaar haar bedenkelijke reputatie een krakersparadijs te zijn, weer eens flink in de verf. Socialistisch burgemeester Termont bevestigde dat in november 2017 Gent veel gekraakte panden telde, maar maakte er nooit een geheim van “er begrip voor te hebben dat mensen die op straat wonen, intrekken in leegstaande panden”.

 

Het is dan ook geen toeval dat krakers in Gent met fluwelen handschoenen werden aangepakt, zelfs wanneer er kennelijk criminele organisaties achter de kraak zaten. Dat werd binnengedrongen in huizen die gewoon te koop stonden of tijdelijk niet werden bewoond, stootte meer en meer Gentenaars tegen de borst. Zij snakten naar een wet die het uit de hand lopende kraken strafbaar zou maken. Intussen is die wet er.

 

Het Vlaams Belang wil dat de burgemeester in het kader van de federale wet actief optreedt tegen krakers en dat steden en gemeenten die er worden door geplaagd, een actief antikraakbeleid voeren. Wie in het buitenland verblijft of een woning te koop of te huur zet, moet er helemaal gerust in kunnen zijn dat niemand het pand onrechtmatig zal innemen.

 

Een positief veiligheidsgevoel begint bij een omgeving die schoon en ordelijk is. Overlast die krakers veroorzaken en die voor veel ongenoegen zorgt, dient beteugeld te worden. Het Vlaams Belang nam in deze reeds eerder initiatieven onder de vorm van een wetsvoorstel om het misdrijf ‘kraken van gebouwen’ in het strafwetboek op te nemen. Een motie in de gemeenteraad om het parlement ertoe aan te zetten dit wetsvoorstel te stemmen, stuitte op een ‘njet’ van de meerderheidspartijen en de groenen.

 

Het is slechts na enkele – ondertussen beruchte – kraakincidenten tijdens de voorbije legislatuur (bvb aan de Hoogstraat en het Stapelplein) dat er landelijke verontwaardiging rees voor het kraakvriendelijke klimaat in Gent. Uiteindelijk kwam er de wet van 18 oktober 2017, dat onder meer dat het kraken van een onbewoond pand strafbaar maakte. Dit was vroeger niet het geval. Toch blijft de meerderheid het zogenaamde “sociaal kraken” in Gent verdedigen. Voor het Vlaams Belang is kraken een symptoom dat afwezigheid van sociale controle uitdrukt en op korte termijn de verloedering van een buurt in een stroomversnelling dreigt te brengen. Indien de lokale overheid de ogen sluit en hieraan toegeeft, ondergraaft ze meteen ook het recht op eigendom.

 

 

  1. Van sociale huisvesting geen vreemdelingengetto’s maken

 

Per 31 december 2011 waren er in Gent 14.885 sociale woningen, ongeveer 11% van het Gentse woningenbestand. Dit was een dalende trend ten opzichte van 2006, terwijl de wachtlijsten voor sociale huisvesting daarentegen in Gent de laatste jaren alleen maar zijn toegenomen.

 

De sociale huisvesting wordt ten gevolge van de bijna open grenzenpolitiek van de federale regeringen geconfronteerd met een forse instroom van niet-aangepaste of niet-integreerbare immigranten. Huurders met een redelijk inkomen worden buitengepest door huurprijsstijgingen. De sociale huisvesting wordt door de in Vlaanderen en Gent aan het bewind zijnde politieke partijen niet langer gezien als volkshuisvesting, maar wel als sociaal opvangnet voor vreemdelingen.

 

Het Vlaams Belang stelt daarom volgende zaken voor.

 

  • De stad Gent zet mee druk op de Vlaamse overheid om een rem te zetten op de instroom van het aantal niet-Europese immigranten in de Gentse sociale huisvesting. Om het tij te keren moet voor nieuwe verhuringen voorrang gegeven worden aan kandidaat-huurders die zeven van de acht voorgaande jaren in het land verbleven hebben. Per sociaal woonblok moet een maximumpercentage van 15% vreemdelingen voorzien worden. Sociale huisvesting mag geen gettohuisvesting zijn;

 

  • Een gedurfd leefbaarheidsplan moet van de Gentse sociale woonwijken opnieuw wijken maken waar het aangenaam wonen is. Er moet werk gemaakt worden van meer toezicht in en rond de sociale wooncomplexen. Daarbij moet op de meest geteisterde plaatsen ook cameratoezicht worden ingezet. Huurders die de leefbaarheid aantasten moeten lik op stuk krijgen via consequente toepassing van administratieve boetes. Sociale huurders die zich bezondigen aan sluikstort en vandalisme moeten worden opgezegd;

 

  • De stad en de sociale huisvestingsmaatschappijen moeten samen de nodige initiatieven nemen die leiden tot een reductie van de alsmaar stijgende sociale huurlasten in het belang van een betaalbare sociale huisvesting;

 

  • De sociale huisvestingsmaatschappijen garanderen een goede dienstverlening voor hun huurders. Sociale huurders worden door de huisvestingsmaatschappij terdege geïnformeerd over kwesties die hen aanbelangen. Bedragen die hen worden aangerekend worden op begrijpelijke wijze verklaard. Bij vragen worden huurders op een respectvolle manier te woord gestaan.

 

  • Sociale woningen moeten toegekend worden aan personen die er recht op hebben. Daarom moet er een intensievere opsporing zijn naar eigendommen in het buitenland.

 

 

 

D. Welzijn ook voor dieren

Het aantal aangiften van dierenleed is de afgelopen jaren sterk toegenomen. Lang niet elke melding leidt effectief tot een proces-verbaal. Sommige aangiften maken deel uit van een burenruzie of mensen schatten de toestand verkeerd in, maar het aantal processen-verbaal steeg in 2016 voor heel het land toch met zo’n 10%.

 

Het Vlaams Belang wil een strenge aanpak van dierenmishandeling en dierenverwaarlozing en zowel een beter toezicht op de naleving van de wetgeving op het dierenwelzijn als bij overtreding een consequente bestraffing.

 

Het kweken van huisdieren moet streng worden gereglementeerd. De handel van in ongunstige omstandigheden gefokte gezelschapsdieren, vaak uit Oost-Europa geïmporteerd, moet krachtig worden aangepakt. Om het zwerfkattenprobleem in te dijken moeten de steden en gemeenten sterilisatiecampagnes opzetten en katteneigenaars aanmoedigen hun huiskat te laten steriliseren.

 

De gemeente moet erop toezien dat het verbod om dieren weg te geven als prijs of als beloning, bijvoorbeeld via loterij, strikt wordt nageleefd.

 

Het Vlaams Belang pleit ervoor dat voor onze gemeente een dienst Dierenwelzijn zou worden opgericht. Deze dienst moet beschikken over een eigen meldpunt. Bovendien dient in alle politiezones minstens een inspecteur te worden opgeleid tot een deskundige inzake dierenwelzijn zodat effectief processen-verbaal worden opgesteld die leiden tot gerechtelijke vervolging of een gemeentelijke administratieve sanctie (GAS).

 

 

4. Gent, propere stad

 

Netheid en properheid zijn één van de basispijlers van ons stedelijk leefbaarheidsbeleid. Gent is een vuile stad en dat moet veranderen. Het Vlaams Belang hecht veel belang aan het uitvoeren van een “Gent Proper”-plan. De investeringen in properheid en netheid moeten op korte termijn de bevolking aanzetten zelf veel attenter te zijn en inzake properheid zelf hun verantwoordelijkeid te nemen. Wie niet horen wil moet voelen.

 

Sluikstorters moeten streng aangepakt worden. Het sluikstortprobleem is echter nog veel meer het gevolg van het falen van de stedelijke overheid om op een degelijke en efficiënte manier het huisvuil en het zwerfvuil in onze stad op te halen (tweemaal per week vuilnis ophalen) en te verwijderen.

 

Zwerfvuil is en blijft nog steeds een groot probleem in Gent. Het Vlaams Belang blijft daarom ijveren voor één zwerfvuil- en sluikstortteam per wijk. Elk team moet onder leiding van een beëdigd ambtenaar vallen die over een politionele bevoegdheid beschikt.

 

 

5. Gent, gezinsvriendelijke stad voor jong en oud

 

Om jonge gezinnen met kinderen opnieuw aan te zetten om in de stad te komen wonen en jongeren aan te zetten in de stad een gezin te stichten, moet Gent aantrekkelijk worden gemaakt om er te leven en te werken. Er zijn impulsen nodig om jonge gezinnen opnieuw naar de stad te lokken en te houden. Gent moet in Vlaanderen gepromoot worden als woonstad. Dit kan enkel indien er ook daadwerkelijk werk gemaakt wordt van meer veiligheid en leefbaarheid.

 

A. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake jeugd

 

  1. Recht op veilig en drugsvrij fuiven

 

Het zou aangewezen zijn dat elke wijk een polyvalente zaal kan aanbieden voor activiteiten die jongeren zelf willen organiseren zoals bvb. fuiven. Wanneer dit niet het geval is kan er een subsidie gegeven worden en kan er geholpen worden met aanvragen voor fuiven zodat alles veilig kan verlopen. Veiligheid moet voorop staan; dit kan door een goede samenwerking met politie, brandweer en de jongeren zelf. Tevens dienen alle fuiven in Gent drugsvrij te zijn. Er moeten op regelmatige basis drugscontroles worden uitgevoerd.

 

 

  1. Speciale aandacht voor armoede bij Gentse jongeren

 

Eén kind op tien wordt arm geboren. Eén op vier mist thuis basiscomfort zoals een bad, toilet of warm water. Het zijn onthutsende cijfers. Vaak gaat het om verdoken armoede. 13% van de kinderen leeft in een gezin waar het inkomen lager is dan de risicodrempel. En dat zal er niet direct op verbeteren. Met de uit de pan swingende energie- en voedselprijzen is het voor steeds meer gezinnen elke maand weer krabben om de eindjes aan elkaar te knopen en de rekeningen te betalen.

 

Wraakroepend is het feit dat “nieuwkomers” die aan ons sociaaleconomisch systeem nooit enige bijdrage hebben geleverd, meteen kunnen gaan aankloppen bij het OCMW. Asielzoekers, waarvoor geen opvang is, kunnen onderdak krijgen in een hotel of aanspraak maken op een schadevergoeding van de rechter (tot 500 euro per dag!).  Vlaamse gezinnen die onder de armoedegrens leven moeten daarentegen tot zeven jaar lang wachten op een sociale woning. Hallucinant en wraakroepend…

 

Het wordt daarom tijd dat de overheid ingrijpt en wat doet voor ónze mensen. Niet de mensen leven boven hun stand, maar de overheid. Hoog tijd dus voor drastische besparingen. Zo moeilijk is dat niet. Bij ‘linkse lobby’s’ zoals ontwikkelingshulp en de multiculturele sector wordt heel wat geld over de balk gegooid, vaak zonder tastbare resultaten. Daar valt dus heel wat te snoeien.

 

 

  1. Jongeren meer aan het lezen zetten

 

Lezen is enorm belangrijk voor de ontwikkeling van jongeren, maar internet heeft bij menige jongeren het boek vervangen. Daarom moet de overheid opnieuw het lezen van boeken door kinderen en jongeren aanmoedigen. De lokale bibliotheekfilialen kunnen de draaischijf van de aanmoedigingscampagne worden.

 

 

B. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake onderwijs

 

De afgelopen jaren is de toestroom van allochtone jongeren in het Gentse onderwijs nog toegenomen, met als resultaat dat in het basisonderwijs reeds 27,4 % van de leerlingen een andere thuistaal dan het Nederlands hebben. In het stedelijk onderwijs loopt dit percentage zelfs op tot 34,1%. Er zijn vandaag de dag in Gent reeds talloze scholen waar het percentage leerlingen met een andere thuistaal dan het Nederlands meer dan 90% bedraagt, zoals bvb. in de Gemeentelijke Basisschool ‘De Triangel’ in de Karthuizerlaan (vlakbij de Sleepstraat), de Vrije Basisschool in de St. Salvatorstraat (vlakbij de Sleepstraat), Vrije Basisschool ‘De Mozaïek’ in de St. Margrietstraat, Vrije Basisschool “’t Klimrek” in de Reinaertstraat (Brugse Poort) etc.

 

Tevens werd het nieuwe elektronische aanmeldingssysteem in de Gentse kleuter- en basisscholen ingevoerd. Deze maatregel betekende meteen het einde van de vrije schoolkeuze. In het nieuwe systeem moeten de ouders een aantal scholen die hun voorkeur genieten, opgeven op een website van de stad. Uiteindelijk zal het echter de overheid zijn die bepaalt in welke school uw kind terechtkomt.

 

Belangrijk is wel te weten dat dit nieuwe systeem niet enkel ingevoerd werd in het stedelijk onderwijs, maar in alle netten, dus ook in het gemeenschapsonderwijs en het vrij onderwijs. Indien het aantal aanmeldingen in een bepaalde school hoger ligt dan het aantal plaatsen –wat sowieso et geval is in de scholen met de beste faam- wordt uw kind gerangschikt volgens een aantal criteria zoals bvb. etnische afkomst, kennis van het Nederlands, afstand woonplaats-school, etc. Zo blijkt dat na toepassing van de rangschikkingsregels geen plaats meer over is voor uw kind in de door u opgegeven scholen, moet u tot een latere datum afwachten of uw kind überhaupt nog wel terecht zal kunnen in een Gentse school. De stad heeft met dit project duidelijk de achterliggende bedoeling om autochtone kinderen naar concentratiescholen te sturen en kwaliteitsvolle scholen te verplichten om meer allochtone jongeren in te schrijven.

 

De Gentse scholen worden steeds meer geconfronteerd met fenomenen als spijbelgedrag, drugs- en zelfs wapengebruik. Het beleid hieromtrent is zeer laks. Dit wordt bewezen door recente spijbelcijfers: voor zo’n 600 Gentse leerlingen werd dit jaar een spijbeldossier opgesteld omdat ze dertig of meer halve dagen wegbleven uit de klas. Positief is dat het parket sinds het schooljaar 2011-2012 de spijbelaar en/of zijn/haar ouders kan doorverwijzen naar de politierechtbank, die een boete kan opleggen. Helaas hebben we nog geen zicht op het aantal jongeren dat door de politierechtbank gesanctioneerd werd. Voor het Vlaams Belang moet er evenwel strenger worden opgetreden, en desnoods moeten de ouders van hardleerse spijbelaars gestraft worden door het kindergeld en/of studietoelage af te nemen.

 

 

De socialisten zijn steeds van mening geweest dat zittenblijven tot een minimum moet worden herleid, o.m. om kosten te besparen. Het Vlaams Belang is het daar niet mee eens en vindt dat zittenblijven een positieve noodzakelijkheid kan zijn voor leerlingen met leermoeilijkheden. Het zittenblijven wil men vermijden door van de leerkrachten extra inspanningen te vragen; in een stedelijke context met een aanzienlijk aantal leerlingen van allochtone afkomst is dit een vrijwel onmogelijke opgave. Het is niet de taak van de leerkrachten om de achterstand van nieuwe Belgen weg te werken; hiervoor moeten inburgeringsscholen opgericht worden om op die manier kwaliteitsvol onderwijs te kunnen garanderen voor onze eigen Vlaamse leerlingen. Ten gevolge van deze nefaste onderwijsvernieuwing zullen vele nieuwe jonge leerkrachten vaak sneller afhaken waardoor het tekort aan leerkrachten nog zal toenemen. Bovendien zal een stijging van afwezigheden wegens ziekte en oververmoeidheid bij de ervaren leerkrachten onvermijdelijk blijven.

 

 

  1. Overheveling stedelijk onderwijs naar gemeenschaps- en vrij onderwijs

 

Het Vlaams Belang is van mening dat het verstrekken van onderwijs niet behoort tot de kerntaken van een stadsbestuur. Het Vlaams Belang meent dat het stedelijk onderwijs moet overgeheveld worden naar het gemeenschaps- en vrij onderwijs. In afwachting van de overheveling van het stedelijk onderwijs, meent het Vlaams Belang dat het Gentse onderwijs de nadruk moet leggen op kwaliteit. Tevens moet er de nodige aandacht zijn voor het bijbrengen van onze eigen Vlaamse waarden en cultuur bij de allochtone leerling. Momenteel is het juist andersom…

 

 

  1. Vrije schoolkeuze is een basisrecht

 

De meerderheidspartijen in het Vlaams Parlement werken aan nieuwe wetgeving met betrekking tot de inschrijvingen in het onderwijs. Te vrezen valt dat daarmee de vrijheid van schoolkeuze nóg meer zal worden ingeperkt. CD&V, N-VA en Open VLD willen het aanmeldingssysteem dat nu al bestaat in Antwerpen, Brussel en Gent immers uitbreiden naar heel Vlaanderen. Ze worden daarin gesteund door Groen en Sp.a.

 

Kampeertoestanden worden hiermee weliswaar vermeden, maar het zorgt er wel voor dat ouders nog minder vat krijgen op de school waarin ze hun kinderen inschrijven.

 

Met een aanmeldingssysteem is het immers zo dat een computersysteem op basis van bepaalde criteria beslist in welke school ouders hun kind kunnen inschrijven. Dat kan bijvoorbeeld zijn: de afstand van de woning tot de school, of loting. Maar er worden ook criteria gehanteerd die een zogenaamde ‘sociale mix’ willen realiseren. Dat wil zeggen dat in scholen met (relatief gezien) veel Vlaamse kinderen allochtone kinderen voor een bepaald aantal plaatsen voorrang krijgen.

 

In Gent maakten we het mee dat een tweeling werd opgesplitst tussen verschillende scholen, dat een jongen die slaagde voor toelatingsproeven voor sportopleiding, zich uiteindelijk moest inschrijven in een andere school die geen sportopleiding voorziet en dat een jongere die een kunstenopleiding wilde volgen, zich uiteindelijk moest inschrijven in een school zonder kunstonderwijs.

 

Wanneer men via geforceerde maatregelen en geknoei aan de voorrangsregeling de sociale mix wil realiseren, zal dat er de facto steeds op neerkomen dat de vrije schoolkeuze van sommige leerlingen wordt aangetast. Voor Vlaams Belang blijft de vrije schoolkeuze een basisrecht.

 

 

  1. Veilige scholen

 

Er moet komaf worden gemaakt met de problematiek van het wapen- en drugsgebruik binnen en rond de schoolgebouwen. De school moet een bij uitstek veilige en drugsvrije omgeving zijn, waar de ouders hun kind met een gerust hart kunnen achterlaten. Van de aanpak van criminaliteit in en rond de school moet een absolute prioriteit gemaakt worden. Overlast en criminaliteit veroorzaakt door rondhangjongeren tijdens middagpauzes en na schooluren, bijvoorbeeld drugshandel, pesterijen van passangen, diefstal in omliggende winkels, afpersing, vandalisme,… moet kordaat worden aangepakt.

 

 

  1. Inburgeringsscholen in plaats van concentratiescholen

 

Het Vlaams Belang wil van concentratiescholen inburgeringsscholen maken. In deze scholen zal worden gewerkt met allochtone jongeren die nog iet geïntegreerd zijn en een taalachterstand hebben. In deze stad mag het leren van het Nederlands en inburgering geen vrijblijvende keuze zijn, maar een plicht! Ook van de ouders van deze kinderen mag minstens verwacht worden dat zij onze taal beheersen om betrokkenheid bij de educatieve ontwikkeling van hun kind te stimuleren. Het Vlaams Belang is voorstander van een verbod op het dragen van de islamitische hoofddoek in het onderwijs omdat het de anti-westerse en vrouwonvriendelijke islam symboliseert.

 

 

  1. Afnemen kinderbijslag of schooltoelage als sanctie

 

Naar Nederlands voorbeeld is het Vlaams Belang al jaren voorstander om ouders van spijbelende kinderen kinderbijslag of schooltoelage te laten inleveren als hun kind niet naar school gaat, aangezien de huidige maatregelen duidelijk ontoereikend zijn. Het spijbelgedrag leidt immers vaak tot delinquent gedrag. Door het hoge percentage spijbelaars verhoogt de leer- en taalachterstand in ons Gents onderwijs.

 

 

  1. De islamisering van onze scholen een halt toeroepen

 

In scholen wordt steeds vaker tegemoet gekomen aan de wensen en eisen van ouders van moslimleerlingen. Het serveren van halalvoedsel op school, verplichte uitstappen naar moskeeën en islamitische gebedshuizen, extra vakantiedagen voor moslimleerlingen voor islamitische feestdagen zoals het offerfeest en het suikerfeest etc. geraken steeds vaker ingeburgerd in een aantal scholen. Schoolfeesten van vroeger zijn verworden tot multiculturele evenementen. Leerkrachten mogen in het bijzijn van moslimkinderen die de ramadan volgen geen maaltijd nuttigen, uit ‘solidariteit’. Moslimkinderen mogen tijdens de ramadan niet meezwemmen uit angst om maar één waterdruppel binnen te krijgen…

 

Terwijl het in onze maatschappij de bedoeling moet zijn dat islamitische scholieren zich aanpassen aan de gewoontes en de tradities van onze Vlaamse jeugd, wordt door deze zaken juist het omgekeerde bereikt en zijn het onze Vlaamse leerlingen die gedwongen worden om zich aan te passen aan de gewoonten van moslimkinderen. Deze vorm van omgekeerde integratie en islamitische kolonisering moet stoppen. Het verplichten tot het eten van vlees van dieren die zonder verdoving worden geslacht is overigens immoreel en kan op scholen, waar de leerlingen toch enigszins bewust worden gemaakt van ethisch handelen en denken, absoluut niet worden getolereerd.

 

C. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake kinderopvang

Gent heeft nog steeds een groot tekort aan voorschoolse kinderopvang. Uit onderzoek van de VVSG (Vereniging van Vlaamse Steden en Gemeenten) blijkt dat 62 procent van de ouders graag gebruik zou maken van kinderopvang, indien er voldoende aanbod zou zijn. Bovendien is er een probleem van de betaalbaarheid. Niet-gesubsidieerde kinderopvang is voor werkende mensen met een lager inkomen nauwelijks betaalbaar.

 

Het Vlaams Belang wil een sterke uitbreiding van het aantal plaatsen in de kinderopvang, zodat in de volgende legislatuur de Barcelonanorm, die voorziet in 33 plaatsen per 100 kinderen, wordt gehaald. De stad moet bovendien de oprichting en uitbreiding van private kinderopvanginitiatieven begeleiden, ondersteunen en uitbreiden alsook extra plaatsen voorzien in nieuwe stedelijke kinderdagverblijven.

 

Toekomstige ouders en ouders moeten correct en volledig geïnformeerd worden over het publieke en private aanbod van kinderopvang. De stad moet er bovendien voor zorgen dat vraag en aanbod maximaal op elkaar worden afgestemd, zodat het bestaande aanbod zo efficiënt mogelijk wordt benut. Het Vlaams Belang wil er tevens over waken dat er en behoeftedekkend en kwalitatief hoogstaand aanbod is van buitenschoolse kinderopvang.

 

 

D. Beleidsprioriteiten Vlaams Belang inzake seniorenbeleid

 

De voorbije decennia is het aantal senioren aanzienlijk gestegen. Er dient rekening te worden gehouden met het feit dat we evolueren naar een bevolking waar 1 op 3 ouder zal zijn dan 60.

 

Bovendien is de levensverwachting aanzienlijk gestegen, het is één van de weldaden van onze moderne maatschappij. De senioren van tegenwoordig hebben een betere gezondheidn, zijn nog volop actief en hebben vaak nog heel wat doelstellingen voor ogen. Voor het Vlaams Belang is het een belangrijke uitdaging omhierop gepast te reageren en te handelen. De uitdaging voor het seniorenbeleid ligt in het waarderen en versterken van de positie van ouderen in onze samenleving.

 

De bevolkingsgroep van de senior is geen homogene groep. We hebben te maken met een heel diverse groep senioren, 60-ers, 70-ers, 80-ers… maar ook armen, rijken, hoger opgeleid, allochtonen, actieve en zorgbehoevende ouderen. Dwars door de leeftijdspiramide loopt de scheiding van fysieke paraatheid: een tachtiger kan veel meer fysiek hebben dan sommige zestigers. Ongeacht de leeftijd zijn er grote verschillen in de intellectuele mogelijkheden van de senioren, soms een gevolg van de typische ouderdomskwalen.

 

 

  1. Pensioenen

 

Seniorenverenigingen moeten als een volwaardige partner betrokken worden bij de uitwerking van een modern en betaalbaar pensioenstelsel. Een goed wettelijk pensioen is de absolute prioriteit. 65-plussers moeten na het oplopen van een handicap dezelfde belastingvermindering krijgen als gehandicapten jonger dan 65.

 

 

  1. Gezondheid

 

Senioren hebben recht op een kwaliteitsvolle en betaalbare gezondheidszorg. Het is onaanvaardbaar dat sommige medische ingrepen aan senioren zouden geweigerd worden vanaf een bepaalde leeftijd. Senioren kunnen bovendien vanaf een bepaalde leeftijd geen hospitalisatieverzekering meer afsluiten. Dit is onaanvaardbaar. Ook moeten de dagprijzen en de bijkomende kosten in de rust- en verzorgingstehuizen betaalbaar worden gemaakt voor de bestaande pensioenen.

 

 

  1. Mobiliteit

 

De senior heeft recht op een toegankelijk en frequent openbaar vervoer. De opstap van bussen, trams en treinen mag niet te hoog zijn. Het bus-, trein- en tramvervoer moet op elkaar afgestemd zijn.

 

 

  1. Economisch beleid

 

De ouderen verdienen bescherming als consument. De productie van goederen en diensten, die de kwaliteit van het leven van ouderen werkelijk ten goede komen, dient door de overheid te worden gestimuleerd. De informatie omtrent prijzen en voorwaarden moet leesbaar, doorzichtig en eenvoudig zijn (o.a. bij het ondertekenen van contracten). Agressieve verkooptechnieken moeten verboden worden.

 

 

  1. Veiligheid

 

Senioren zijn vaak het slachtoffer van diefstallen, al dan niet met geweld. Het is alvast positief dat de Stad Gent over een Preventiecel beschikt, die nauw samenwerkt met de Seniorendienst. Toch blijkt uit de enquête die het Vlaams Belang in Gent hield dat dit echter nog niet voldoende is om het onveiligheidsgevoel weg te nemen. Zo verklaarde meer dan 61% van de respondenten zich ‘s avonds op straat niet veilig te voelen.

 

Het Preventieteam houdt zich voornamelijk bezig met advies, maar toch is er meer nodig. Alleen een daadwerkelijke aanwezigheid van Politie op de straat zal zowel het gevoel van onveiligheid als de onveiligheid zelf doen dalen.

 

 

  1. Informatisering

 

Senioren zijn leergierig en zijn graag mee met de technologie van hun kinderen en kleinkinderen. Dit moet aangemoedigd worden. Informatie moet voor iedereen toegankelijk en betaalbaar zijn. Nieuwe technologieën en toestellen moeten gebruiksvriendelijk zijn voor senioren.

 

 

  1. Vrijwilligerswerk

 

De stedelijke overheid moet het vrijwilligerswerk aanmoedigen. Gepensioneerde senioren kunnen door vrijwilligerswerk hun jarenlange ervaring aanwenden ten voordele van hun medeburgers. Dit vrijwilligerswerk moet kunnen rekenen op voldoende erkenning, het moet gestumuleerd en gesteund worden en het moet vooral administratief eenvoudig gemaakt worden.

 

 

 

6. Gent, goed bestuurde en financieel gezonde stad

 

 

De voorbije legislatuur was een legislatuur vol schandalen. Het Optima-schandaal, PubliPart en de SoGent-affaire bewezen alvast Gent een stad bleek te zijn vol affairisme. Gent blijkt een stad te zijn waar een “ons-kent-ons”-mentaliteit heerst, waarbij je alles gedaan krijgt, als je maar de goede persoon kent. Allesbehalve een goed bestuurde stad dus…

 

De uitgangspunten van het Vlaams Belang voor een goed bestuurd Gent zijn:

 

  • een sobere en transparante bestuursstijl;
  • financieel realisme en zuinigheid;
  • inspraak voor de Gentenaar;
  • een optimale en laagdrempelige dienstverlening en een gemotiveerd stadspersoneel.

 

Gent heeft een nieuwe, sobere bestuurscultuur nodig, waarbij het algemeen belang opnieuw primeert, waarbij zuinig wordt omgesprongen met belastinggeld en waarbij politici zich ten allen tijde bewust zijn van hun voorbeeldfunctie.

 

Het Vlaams Belang wil eveneens een transparante bestuursstijl tot stand brengen. De stad moet verantwoording afleggen over de manier waarop de gelden besteed worden. Het ondoorzichtige netwerk van stedelijke vzw’s moet aan een grondige audit worden onderworpen.

 

Wie een goed beleid wil voeren waarin de burger centraal staat, moet kunnen rekenen op de actieve steun van de bevolking. Deze steun krijgt het bestuur enkel wanneer de bevolking vertrouwen heeft in het bestuur. Voorts moet de burger nauw bij het beleid betrokken worden. De Gentenaar heeft de indruk dat er zelden of nooit naar hem of haar geluisterd wordt en hij heeft gelijk. De coalitie slaagde er niet in om – ondanks de groots opgezette ‘wijk aan zet’-campagne – de burger bij het beleid te betrekken.

 

Vlaams Belang doet inzake ‘goed bestuur’ volgende concrete voorstellen.

 

 

  1. De jaarlijkse Afspraken-nota

 

Beloven is gemakkelijk. Spectaculaire projecten en nieuwe ideeën lanceren zonder ze ooit uit te voeren, is volksbedrog. Ze ten uitvoer brengen is een ander paar mouwen. De Gentenaar moet weten wat er concreet zal worden gerealiseerd. Daarom kan een jaarlijkse beleidsnota (‘Afsprakennota’) met de prioriteiten, een concrete agenda en een financiële verantwoording ter beschikking gesteld worden van iedere Gentenaar.

 

 

  1. De stedelijke overheid ontvetten

 

Het volgende stadsbestuur moet zich opnieuw met zijn kerntaken bezighouden. Het Vlaams Belang wil zich volop concentreren op die beleidsaspecten die er toe bijdragen dat Gent opnieuw een leefbare, veilige, welvarende en Vlaamse stad wordt. Onderwijs behoort niet tot de kerntaken van een stadsbestuur. Naar Mechels voorbeeld zal het stedelijk onderwijs overgeheveld worden naar het gemeenschapsonderwijs, wat een aanzienlijke budgettaire besparing voor de stad zal betekenen.

 

 

  1. Van 11 naar 7 schepenen

 

Het verminderen van het aantal schepenen en het herschikken van de bevoegdheden zal zorgen voor een evenwichtiger beleid. Vlaams Belang kiest voor een college van 7 i.p.v. 11 leden (art. 44 van het gemeentedecreet laat dit trouwens toe)

 

 

  1. Grondige doorlichting van de stedelijke vzw’s

 

De stad telt vele vzw’s en autonome gemeentebedrijven die talrijke overheidstaken van de stedelijke diensten hebben overgenomen. Dit heeft een weinig transparante, parallelle structuur van besluitvorming en financiering doen ontstaan die onttrokken is aan de democratische controle van de gemeenteraad. In het kader van het kerntakendebat zal het Vlaams Belang op basis van een volledige inventaris en een audit beslissen welke van de stedelijke vzw’s nog behouden blijven.

 

 

  1. De volksraadpleging in stad en deelgemeenten

 

Het Vlaams Belang engageert zich om driemaal (tweejaarlijks) tijdens de legislatuur een gemeentelijke volksraadpleging te organiseren, waarbij de Gentenaars zich zullen kunnen uitspreken over het gevoerde beleid. Het stadsbestuur mag de uitspraken van deze volksraadplegingen niet naast zich neerleggen en moet de wil van de bevolking respecteren.

 

 

  1. Het decentralisatieplan van het Vlaams Belang: besturen dichtbij het volk

 

De Gentenaars willen een bestuur dat luistert naar hun noden, vragen en voorstellen. Enkel een gedecentraliseerd bestuur staat dicht bij het volk en kan vlug en efficiënt inspelen op de lokale problemen en omstandigheden. Via het oprichten van districtsbesturen in de deelgemeenten wil het Vlaams Belang daarop inspelen.

 

 

  1. Wijk-aan-zet-vergaderingen worden inspraakvergaderingen

 

Te dikwijls verwart de coalitie informatieverstrekking met inspraak. Het stedelijk wijkoverleg is verworden tot een praatbarak waar het bestuur het beleid komt promoten en waar zelden rekening gehouden wordt met de wensen en verzuchtingen van de wijkbewoners. Het Vlaams Belang wil hier een trendbreuk realiseren. De wijk-aan-zet-vergaderingen worden omgevormd tot echte inspraakvergaderingen waar de inwoners van een wijk écht hun mening kwijt kunnen over alle wijkgebonden thema’s.

 

 

  1. Een overlastantenne in iedere wijk

 

In iedere wijk komt er een wijkoverlastantenne. Wijkbewoners kunnen er terecht om problemen te melden of suggesties te doen over verbeteringen in hun wijk. De wijkantenne fungeert als doorgeefluik naar het beleid.

 

 

  1. Een goed personeelsbeleid

 

  • Er moet een transparante selectieprocedure komen op basis van objectieve criteria om vriendjespolitiek te bestrijden;
  • De personeelsorganisatie moet worden aangepast aan de nieuwe kerntaken;
  • Permanente vorming en opleiding van het personeel is noodzakelijk;
  • Er moet constructief en regelmatig overleg plaatsvinden met het personeel;
  • Er moet een volwaardig integriteitsbeleid worden gevoerd;
  • De nationaliteitsvoorwaarde voor ambtenaren moet behouden blijven;
  • Wie aan de stad werkt, moet het Nederlands gebruiken als omgangstaal;
  • Er moeten inspanningen worden gedaan om meer mensen met een handicap in dienst te nemen.

 

7. Gent, moderne, bereikbare en verkeersvriendelijke stad

 

 

  1. Het mobiliteitsplan

 

Van meetaf aan stelde het Vlaams Belang dat een drastische invoering van een mobiliteitsplan, zonder voorafgaande garanties op noodzakelijke randvoorwaarden, nefast zou zijn voor Gent. Eén van de voornaamste randvoorwaarden hierbij was het openbaar vervoer.

 

De Gentse liberalen worstelen al een hele tijd met het mobiliteitsplan. Ze krijgen het maar niet uitgelegd aan hun achterban dat de Open VLD geen concessies kan afdwingen bij het links kartel. De liberalen poneren steevast dat ze de parkeertarieven omlaag hebben gekregen, maar dat is niet zo moeilijk. Ze vergeten er uiteraard bij te zeggen dat men eerst de prijzen stevig de hoogte injoeg en ze daarna weer iets liet zakken. Dit nadien als een overwinning claimen is een zwaktebod.

 

Een ander heikel punt in het mobiliteitsplan zijn de knips die het stadsbestuur her en der in Gent hebben ingevoerd. Deze knips zorgen voor onbereikbare stadsdelen, waarbij sommige wijken zelfs in een sociaal isolement vervallen.

 

De twee knips die het meest gecontesteerd worden, zijn de knips aan de Phoenixbrug en aan het Rabot. Tijdens de politieke debatten naar aanleiding van de gemeenteraadsverkiezingen stellen de liberalen voluit dat ook zij deze knips ter discussie stellen. Toen het Vlaams Belang tijdens de evaluatie van het mobiliteitsplan in het stadhuis schepen Watteeuw hierover aansprak, stelde deze doodleuk dat de liberalen deze knips intern nog nooit ter discussie hebben gesteld…

 

 

  1. Niet enkel woonuitbreiding, ook meer groen en herwaardering van oude wijken

 

– Het aantal inwoners in de Stad Gent is de afgelopen tien jaar spectaculair gestegen, voornamelijk door de massale instroom van vreemdelingen. Dit zal de stad op termijn voor grote problemen stellen: naast problemen voor wat betreft het sociaal weefsel of het OCMW-budget zullen er ook problemen opduiken voor wat betreft woonomgeving, Ruimtelijke Ordening en stadsontwikkeling.

 

– Herwinnen en inrichten van groen en open ruimte moet -slechts met uitzondering voor de belangrijkste mobiliteitsinfrastructuur- een belangrijk uitgangspunt vormen.

 

– Woonbehoefteplannen moeten bovendien met een streng immigratiebeleid aan banden worden gelegd en kunnen enkel binnen het bestaande stedelijke bebouwingskader.

 

– Het Vlaams Belang wil een algemene bouwstop voor moskeeën, en wil de bestaande moskeeën aan strenge bouwvoorschriften onderwerpen. Dit is in de lijn met het voorstel van decreet van het Vlaams Belang dat de bouw van moskeeën en minaretten aan banden wil leggen.

 

– Een laatste belangrijk principe is dat de ontwikkelingen een moderne integratie van het autoverkeer moeten waarborden, d.w.z. ‘autoluw’ mag geenszins de bereikbaarheid in het gedrang brengen.

 

 

  1. Verloedering stoppen en leefbaarheid verhogen

Beton en arduin kunnen geen samenleving veranderen. Ernstige samenlevingsankers worden niet bestreden met de kunstmatige inplanting van een bibliotheek of andere infrastructuur. Ruimtelijke ordening op zich kan enkel ondersteunend de evolutie ‘volgen’ en is NIET de locomotief van samenlevingsheropbouw of een leefbaarheidsbeleid.

 

Stadsvernieuwingsprojecten zoals “Bruggen naar Rabot”, “Zuurstof voor de Brugse Poort” en “De Groene Sproeten” in Ledeberg zijn weliswaar verdienstelijke pogingen tot herwaardering, maar door het toenemende Roma-probleem moet de Gentse burgemeester zelf toegeven dat de projecten, zoals “Zuurstof voor de Brugse Poort”, in de war aan het draaien zijn door de inwijking van Roma. De projecten dreigen uit te draaien op een maat voor niets…

 

Wijken heroveren kan enkel met enerzijds een immigratiebeleid en anderzijds een veiligheidsbeleid, en met een doorgedreven nultolerantie tegen vandalisme en tegen eigendomsmisdrijven (inbraken, diefstallen etc.). Bovendien moet een dergelijk leefbaarheidsbeleid versterkt worden door een geïntegreerd actief beleid tegen huisjesmelkerij, illegalen en verkrotting of leegstand. Het OCMW moet deze zaken trouwens veel beter opvolgen.

 

Ook moet in groen-, natuur- en recreatiegebieden meer toezicht gehouden worden.

 

 

  1. Grote projecten: zinvol en betaalbaar

 

Het Vlaams Belang is een moderne en toekomstgerichte partij. Wij willen vooruit en zijn geenszins gekant tegen grote projecten, maar ze moeten zinvol en betaalbaar zijn en moeten groene ruimte ontzien of bij creëren. Maar al te vaak ligt de nadruk op (te) dure prestigeprojecten.

 

 

  1. Openheid en inspraak via referenda

 

Er moet rekening worden gehouden met de resultaten van referenda en volksbevragingen. Het stadsbestuur is geen voorstander van het inrichten van districtsbesturen. Eerlijk lijkt het ons dan om naar de mening van de bevolking hieromtrent te peilen. Een nieuw stadsbestuur moet het aandurven om hieromtrent een referendum uit te schrijven.

 

Over de nieuwe stadshal werd er bijvoorbeeld een stadsbevraging georganiseerd, zij het niet in de vorm van een referendum maar wel een bevraging over het ontwerp van de hal. De inwoners die deelnamen aan de bevraging verwierpen echter het oorspronkelijke ontwerp en kozen resoluut voor een andere creatie, maar het Gentse stadsbestuur hield echter voet bij stuk en opteerde toch voor het oorspronkelijke ontwerp. Waarom dergelijke bevragingen organiseren als er achteraf toch geen rekening gehouden wordt met de bevolking?

 

 

  1. Behoud van de B-401 verbindingsweg tussen de E17 en de E40 en Gent-Zuid

 

De B401, de verbindingsweg die de E17 en de E40 via het knooppunt Gent-Centrum verbindt met het centrum van Gent, is vandaag de dag het onderwerp van discussie. De weg loopt vrijwel het gehele eind over een groot viaduct, genaamd het Zuidviaduct.

 

Het Vlaams Belang vindt de afbraak van dit viaduct echter geen prioriteit. Andere partijen willen van het Zuidpark blijkbaar een prestigieus “Central Park” maken, maar een dergelijke ingreep zal veel geld kosten (dat er niet is). Bovendien zou er beter prioritair geïnvesteerd worden in bijvoorbeeld nieuwe woningen dan in een dergelijk prestigeproject.

 

 

  1. Bereikbaarheid verhogen om de concurrentiepositie van de middenstand te versterken

 

De concurrentiepositie van vele Gentse zelfstandigen heeft te lijden onder het steeds maar onbereikbaarder worden van de stad. De gevolgen voor de middenstand zijn dan ook meetbaar: moeilijk bereikbare handelszaken, dalende omzet, faillissementen… Het autovijandige beleid dat het huidige stadsbestuur voert, drijft veel klanten weg uit de stad.

 

Vlaams Belang verzet zich tegen de heersende groenlinkse mentaliteit dat de auto een te bekampen vijand is. Bijgevolg wil het Vlaams Belang het huidige mobiliteitsplan herwerken. De stad moet vlot bereikbaar blijven.

 

Ook het parkeerbeleid moet rekening houden met de belangen en de concurrentiepositie van de Gentse middenstand. Daarom moeten klanten tijdens hun winkelbezoeken (deels) gratis kunnen parkeren in stadsparkings, op vertoon van hun aankoopbewijs vanaf een bepaalde minimumwaarde. Waar mogelijk moeten ook bijkomende parkeerplaatsen worden voorzien.

 

Bij openbare werken dient er een betere planning en coördinatie te komen die rekening houdt met de bereikbaarheid van de stad en met andere werven in uitvoering of die zullen opgestart worden tijdens de periode dat andere werken nog niet afgewerkt zijn. De binnenstad dient in functie van de bewoning, de plaatselijke horeca, de lokale middenstand en de resterende ondernemingen vlot bereikbaar te blijven voor de automobilist. Bij hinder moeten zij aanleiding geven tot uitkering van schadevergoeding.

 

De aannemer die de aanbesteding voor een bepaald werk binnenhaalt dient zich contractueel te verbinden om iedere dag en volgens de stand van de werf met voldoende arbeiders door te werken. Ook dienen de uitvoeringstermijnen voor openbare wegenwerken veel beter afgemeten te worden in functie van realistische termijnen. Premies voor het sneller afwerken van een werf moeten ook meer toepassing krijgen dan momenteel het geval is. De kwaliteit van de uitgevoerde werken en het gebruik van de afgesproken materialen dient uiteraard bewaakt te worden. Daarvoor dienen de werfcontroleurs ingezet te worden.

 

Voor bepaalde werken aan belangrijke wegen dient, geval per geval, bekeken te worden of de uitvoeringstermijnen versneld kunnen worden door het inzetten van twee- of zelfs drieploegensystemen.

 

 

  1. Aandacht voor toenemend aantal fietsers en voetgangers

 

Verkeersleefbaarheid- en veiligheid voor iedere gebruiker van de openbare weg – naast het autoverkeer dus ook de voetganger, de fietser en het openbaar vervoer – moet steeds een prioritair aandachtspunt van het stadsbestuur zijn.

 

Het aantal fietsers in Gent is de laatste jaren gevoelig gestegen. Het Vlaams Belang wil daarom goed onderhouden en erg goed verlichte fiets- en voetpaden die het fiets- en voetgangersverkeer aangenaam en veilig maken. Herstellingen aan voet- en fietspaden moeten sneller uitgevoerd worden, ook in gebieden die aan de rand van de Gentse agglomeratie gelegen zijn. Indien er herstellingen dienen te gebeuren aan ondergrondse infrastructuur (bvb. telecom, elektriciteit, riolering…) waarbij voet- en fietspaden opengebroken moeten worden, moeten deze achteraf opnieuw in oorspronkelijke staat worden aangelegd.

 

Bij de (her)aanleg van voetpaden en fietspaden dient er een efficiënter verkeersborden en –palenbeheer gevoerd te worden waarbij er categoriek gesnoeid wordt in de wildgroei van het verkeersborden en –palenlandschap. Tweerichtingsverkeer voor fietsers in eenrichtingsstraten dient tot een minimum te worden herleid.

 

 

  1. Openbaar vervoer: investeren in veiligheid en reisconfort

 

Het rijcomfort op de huidige tram- en buslijnen dient opgetrokken te worden door een verdere modernisering van het wagenpark, het optrekken van de rijfrequenties en investeringen in veiligheid. Het dubbel-verkeer van trams en bussen die exact hetzelfde traject afleggen dient zoveel mogelijk vermeden te worden door het oprichten van transferia aan de rand van de stad. De bussen voeren de reizigers aan tot aan het transferium, en de trams leggen het laatste stuk af tot in het stadscentrum. Hierdoor worden er overbodige voertuigen geweerd.

 

Het Vlaams Belang stelt voor dat in de schoot van het Gentse politiekorps een BT-brigade (Bus- & Trambrigade) wordt opgericht die niet alleen de onveiligheid maar ook het zwartrijden op het openbaar vervoer moet bestrijden.

 

 

8. Gent, welvarende stad

 

A. Beleidsprioriteiten inzake de haven en economie

 

Het belang van de Gentse haven voor de Vlaamse economie mag niet onderschat worden. Ook de belangrijke cluster van de maakindustrie in de haven en daarrond is een belangrijke motor voor de welvaart van de hele regio: de haven van Gent is goed voor zo’n 300 bedrijven die zorgen voor 70.000 jobs.

 

De voorbije legislatuur kwamen er echter fundamentele wijzigingen inzake de werking en de toekomst van onze haven. De fusieplannen tussen de Gentse haven en Zeeland Seaports werden succesvol afgerond en het dossier rond de nieuwe zeesluis werd eindelijk goedgekeurd.

 

 

  1. Fusie van de haven

 

Vlaams Belang stond van meet af aan positief tegenover de fusie tussen de Gentse haven en Zeeland Seaports. De fusiehaven komt hierdoor ineens binnen de top tien van havens in Europa. Dit zal ongetwijfeld een positieve impact hebben op verdere groei van de haven en zal uiteraard ook meer werkgelegenheid en economische ontwikkeling genereren.

 

Onze grootste vrees bij aanvang van de fusiegesprekken was het feit dat Zeeland Seaports een zware schuld met zich meetorst. De plannen die nu voorliggen hebben echter garanties ingebouwd die ervoor zorgen dat de respectieve aandeelhouders hier voldoende tegen worden beschermd.

 

Ondanks het feit dat de nieuwe constructie geen eenvoudig gegeven is, mag het gezegd zijn dat het havenbedrijf veel moeite heeft gedaan om op alle vragen of opmerkingen een antwoord te bieden. Niet alleen in de commissie havenbeleid van de stad kwam er de nodige info, maar daarnaast werden de leden van de raad van bestuur van de Gentse haven constant op de hoogte gehouden.

 

De fusiehaven wordt één van de grootste havens van Europa. Één plus één is hier geen twee, maar veel meer dan dat. Je kan je als fusiehaven commercieel veel beter internationaal positioneren, er komt meer economische groei in de regio en uiteraard meer tewerkstelling.

 

Een minpunt is dan weer dat je er als Gents gemeenteraadslid iets verder van af zult staan, gezien er geen politieke vertegenwoordiging vanuit de gemeenteraad meer is in de raad van bestuur. Dat wordt gecompenseerd door diverse grotere inspraakmomenten via een nieuw controleorgaan waarin alle aandeelhouders worden vertegenwoordigd. Die komen enkele keren per jaar samen, waarbij de raad van bestuur dan verslag doet van haar activiteiten.

Het zal wennen worden aan deze nieuwe structuur en een nieuwe werking, maar het Vlaams Belang is ervan overtuigd dat er met deze fusie een nieuwe stap gezet wordt in de ontwikkeling van onze haven.

 

  1. Behoud van de sociale vrede = behoud van de wet op de havenarbeid

 

Een van de sterkste troeven van de Gentse haven is haar stevige sociale vredestraditie. Vlaams Belang wil deze absoluut behouden. Daarom blijft het behoud van de wet op de Havenarbeid het uitgangspunt van onze sociale vredespolitiek. Indien de concurrentiekracht van onze haven moet worden versterkt door aanpassingen van de zogenaamde Codex, dan kan dit enkel via het paritair overleg.

 

 

  1. Bouw tweede zeesluis Terneuzen

 

Het Vlaams Belang is tevreden met de komst van de nieuwe, tweede zeesluis in Terneuzen. De zeesluis laat toe dat grotere schepen de haven van Gent kunnen bereiken. We hebben alle initiatieven in deze zin altijd gesteund. Zonder zeesluis is er voor de haven van Gent immers geen toekomst.

 

 

  1. Haven beter toegankelijk maken via het spoor

 

Het Vlaams Belang diende zowel in gemeente- als provincieraad als in de Kamer en het Vlaams Parlement diverse initiatieven in om het passagiersvervoer per spoor in de Gentse haven te verbeteren. Passagiersvervoer inrichten op de goederenspoorlijn 204 van Gent naar Zelzate zou immers heel wat voordelen opleveren.

 

Jammer genoeg schoof de NMBS het inleggen van een treinverbinding voor personen op lijn 204 in de Gentse haven steeds op de lange baan: het zou te moeilijk zijn, er zou te weinig geld zijn, het zou niet veilig zijn, er zou geen personeel zijn… Nochtans zou een dergelijke treinverbinding een bijdrage leveren in de verbetering van het regionaal reizigersvervoer per spoor en de reductie van de CO2-uitstoot.

 

Ondertussen schaarden alle politieke partijen zich achter dit initiatief en is er eindelijk beweging in dit dossier.

 

Het inleggen van deze treinverbinding zal de mobiliteit in en rond het Gentse sterk ten goede komen. In de Gentse haven werken rechtstreeks en onrechtstreeks zo’n 70.000 mensen. Met de invulling van onder meer het Kluizendok en Rieme-Noord zal er immers heel wat extra verkeer op de R4 aanwezig zijn. Bij gebrek aan meer en degelijk openbaar vervoer is de kans op een toekomstig verkeersinfarct reëel.

 

B. Beleidsprioriteiten inzake middenstand

Het Vlaams Belang wil een veel middenstandsvriendelijker beleid in Gent zonder pestbelastingen en overbodig paperassenwerk. Voor het Vlaams Belang is de middenstand steeds belangrijk geweest. Middenstanders zijn immers meer dan enkel maar leveranciers van goederen en/of diensten. Ze hebben ook nog een belangrijke sociale functie. Bij de middenstanders komen de mensen elkaar nog tegen.

 

De middenstander kent zijn of haar klanten en is dikwijls een belangrijk aanspreekpunt. In een samenleving die steeds onpersoonlijker wordt blijft de middenstand een belangrijk element van ons sociaal weefsel. Van de bakker over de beenhouwer, het café op de hoek en de kleermaker tot de krantenwinkel: de middenstand blijft het kloppende hart van onze samenleving.

 

Het Vlaams Belang betreurt dan ook dat de eigen middenstand het steeds moeilijker krijgt in onze samenleving. Niet alleen verdringen vreemde handelaars de eigen middenstand (hetgeen dikwijls dan ook nog op een niet al te wettelijke wijze gebeurt), ook de wetgeving en het fiscaal beleid van de stedelijke en de hogere overheden is niet van die aard dat zelfstandig ondernemen beloond wordt, integendeel.

 

Maar ook de onbereikbaarheid van onze middenstand is een nijpend probleem. Door de auto uit de stad te pesten en een parkeerbeleid te voeren dat winkelen in de stad en de districtscentra niet meer vanzelfsprekend maakt, heeft men het onze eigen middenstand nog maar eens moeilijker gemaakt.

 

En de vrijheid van ondernemen wordt tenslotte ook nog eens aan banden gelegd via een hele resem regeltjes en verplichtingen gaande van de kleur van een terrasstoel tot het type van reclameboodschappen dat al dan niet mag of moet gehanteerd worden. Hierbij valt  steeds sterker op dat het handhavingsbeleid zich steevast tot de eigen middenstand beperkt en de allochtone overtreders meestal met rust laat.

 

En om het ondernemen in onze stad nog moeilijker te maken laat ook het veiligheidsbeleid heel wat te wensen over. De Gentse middenstander wordt hoe langer hoe meer het doelwit en de schietschijf van de grote en de zogenaamd “kleine” criminaliteit in deze stad. De straffeloosheid van winkeldieven en gangsters maakt van onze middenstand een weerloos slachtoffer. Wie nog niet gepluimd werd door de fiscus of de eigen stad, wie ondanks alles nog klanten kon houden in een alles behalve florissante commerciële omgeving, ziet de dagopbrengst vaak weggekaapt door doortrapte criminelen.

 

Een middenstandsbeleid moet voor het Vlaams Belang dan ook geënt worden op de volgende krachtlijnen:

 

  • een vereenvoudigde regelgeving;
  • een verminderde fiscale druk;
  • een verhoogde veiligheid;
  • een verhoogde bereikbaarheid;
  • de uitschakeling van oneerlijke concurrentie.

 

 

  1. Een vereenvoudigde regelgeving

 

  • Lokale vestigingsvoorwaarden, belastingreglementen en inrichtingsrichtlijnen moeten in duidelijke mensentaal worden opgesteld. Middenstandswetgeving komt er trouwens ook altijd best in overleg met de betrokkenen zelf.
  • De naleving van de reglementen moet aan iedereen gelijk worden opgelegd. Controles en sancties mogen niet beperkt blijven tot bepaalde wijken. Zeker in die wijken waar men al lang weet dat illegale praktijken schering en inslag zijn moet er eindelijk eens orde op zaken worden gesteld.
  • De stad moet ook de regelgeving van hogere overheden die haar eigen middenstand benadeelt aanvechten.
  • Geen politieke bemoeizucht.

 

 

  1. Een verminderde fiscale druk

 

Pestbelastingen moeten onmiddellijk worden afgeschaft, maar ook de belastingschalen van overblijvende belastingen die de middenstand kunnen bezwaren, moeten naar omlaag getrokken worden.

 

 

  1. Een verhoogde veiligheid

 

Meer blauw op straat ter afschrikking, maar ook daadkrachtig opsporen van misdadige en/of illegale mensen en praktijken, gevolg door een streng bestraffingsbeleid zijn de krachtlijnen van elk veiligheidsbeleid. Het Vlaams Belang wil ook camerabewaking in de winkelstraten. Misdadigers verliezen hun recht op privacy en worden vermeld op een webstek die beschikbaar is voor de Gentse middenstanders.

 

Voor de middenstanders moet in het bijzonder aandacht worden besteed aan de wettige zelfverdediging. Middenstanders moeten niet alleen zichzelf, hun personeel en hun klanten kunnen beschermen tegen misdadigers, maar hebben ook het recht om have en goed veilig te stellen.

 

Voor veiligheidsinvesteringen moeten stedelijke tegemoetkomingen worden voorzien. Dit moet kunenn gebeuren met een minimum aan papierwerk. Er komt ook een stedelijke tussenkomst voor het plaatsen van ramkraakpalen.

 

 

  1. Een verhoogde bereikbaarheid

 

Een middenstand zonder klanten gaat teloor. Vandaar dat winkelcentra steeds vlot bereikbaar moeten zijn, ook met de auto. Dit houdt in dat er geen verkeersmaatregelen genomen kunnen worden die het autoverkeer uit deze centra verbannen.

 

Het aantal parkeerplaatsen moet terug drastisch worden verhoogd. De parkeerkosten moeten naar omlaag. Het gratis parkeren moet daarbij de regel worden, betalend parkeren de uitzondering.

 

Bij grote openbare werken moet de middenstand steeds op voorhand geraadpleegd en ingelicht worden. De werken mogen nooit van die aard zijn dat ze al te lang duren. Bij alle werven moet de middenstand bereikbaar blijven.

 

Openbare vervoersprojecten moeten in de eerste plaats de lokale middenstand ten goede komen. De grote winkelboulevards in de rand moeten niet ontsloten worden op kap van de belastingbetaler.

 

 

  1. Het uitschakelen van oneerlijke concurrentie

 

De wildgroei van illegale handel, handel met illegaal personeel en het verhandelen van goederen die de eetwarenreglementering niet toestaat, of het handelen in overtreding met de handelswetgeving, moeten dringend worden aangepakt. De Gentse politie moet hier zelf sturend in optreden.

 

Dekmantel-vzw’s moeten onmiddellijk worden gesloten en ontbonden. Het materiaal en de voorraden van de illegale handel moeten worden verbeurd verklaard.

 

9. Gent, een belevenis op zich

 

A. Beleidsprioriteiten inzake erfgoedbeleid

François Mitterand, vast en zeker een voorbeeld voor onze socialistische Gentse collega’s, noemde Gent “Une des plus belles villes historiques d’Europe”. Volgens Mitterand en ook volgens ons zit de schoonheid van deze stad dus in zijn historische karakter. Gent is Brugge noch Antwerpen, maar bezit tot op heden juist een historisch geschakeerde en in zijn verscheidenheid toch vrij homogene kern. In tegenstelling tot voornoemde steden vullen bouwstijlen er elkaar aan tot een fraaie toeristische ruimte, wat meteen de meerwaarde voor Gent betekent. Vernieuwing moet absoluut kunnen, maar al te vaak houdt het vervangen een verschraling in door een karakterloos functionalisme, helemaal niet in harmonie met zijn omgeving.

 

Gent wil op bepaalde punten vaak gewoon te modern zijn. Het linkse stadsbestuur associeert geschiedenis met ouderwets en rechts-conservatieve denkbeelden. Gent gaat er prat op een vooruitgangsstad te zijn die historische sites bijna als ‘curiosum’ wil inschakelen in een vernieuwingsideaal van staal, glas en beton. Een postmoderne opvatting die het sociaalliberale beleid in deze stad typeert. Wel groeit het besef dat de stad haar bezoekers iets te beleven moet aanbieden, liefst iets uniek. Een stad als Gent moet zich immers kunnen onderscheiden. Ook vanuit de marketing groeit dus de “Vlaams Belang-gedachte” dat een stad een (Vlaamse) identiteit heeft. Bij de zoektocht waaruit die identiteit precies bestaat, komt men al snel terecht bij de geschiedenis en dan wordt erfgoed plots wél belangrijk. Gent ziet daar evenwel nog te weinig het rendement van in.

 

 

  1. Toeristisch aantrekkelijke ruimte.

 

Het functionele wordt door de Gentse beleidsmakers geheiligd als economisch rendabel, maar is voor het architecturaal afwijkende Gent zo a-typisch en werkt zo verschralend dat het alle verwondering wegneemt en het toerisme als niet geringe bron van inkomsten in bepaalde stadsdelen zelfs uitdrijft, zoals met de sloop van de De Cleene Pelicaene op de Zandberg in Gent. In die zin is er alleen een kortstondig gewin bij de sloopwensen van vastgoedmakelaars en projectontwikkelaars, maar verliest de stad op lange termijn evengoed inkomsten.

 

Ook bij de huidige heraanleg van de Korenmarkt is bijvoorbeeld een mooie kans verkeken om een toeristisch aantrekkelijke ruimte te creëren met een aantal groenaccenten en zitbanken. De talrijke terrasjes zien er zich nu omgeven door een doods stadslandschap dat een verschralend effect heeft op de toeristische bezoeker.

 

Het Vlaams Belang wil daarom inzetten op een erfgoedbeleid dat het toeristische belang van het rijke Gentse patrimonium voor de stad verrekent in de herbestemming ervan of in aanvullende bouwprojecten.

 

 

  1. Stedelijke bescherming

 

Het in kaart brengen van het Gents erfgoed onder de vorm van een Vlaamse inventaris voor bouwkundig erfgoed is een uitstekend instrument gebleken om gebouwen en bouwkundige gehelen naar waarde te schatten. Het probleem is echter dat deze indrukwekkende inventaris zijn doel voorbij holt door té ruim te willen zijn, zonder te kunnen steunen op een afdwingbaar kader. Dit is niet bevorderlijk voor zijn gezag. Ook wordt er te veel gefocust op het esthetische ‘niveau’ van de geïnventariseerde bouwwerken, zonder rekening te houden met de omgevingswaarde van pakweg een eenvoudige trapgevel aan de Vrijdagsmarkt die als deel van een gezichtsbepalend geheel wel zijn waarde heeft.

 

Het Vlaams Belang Gent is daarom voorstander van een weldoordacht historisch integralisme zonder drang naar het verleden. Stadsgezichten rond historische ankers zoals de Gentse Kuip, het Gravensteen, Sint-Jacobs, het Sint-Annaplein, etc. zouden zo als gezichtsbepalende gehelen een stedelijke bescherming genieten waarbij nieuwe of vernieuwingsprojecten intekenen op het historisch geheel in plaats van er afbreuk aan te doen. Voor deze stadsdelen bepleit het Vlaams Belang een specifiek stedelijk gabarietenplan waarbij waardevolle historische panden met een waardecode worden aangeduid om te verhinderen dat ze onder de sloophamer verdwijnen.

 

 

  1. Prestigeprojecten: stadshal is geen Gents project maar een megalomane Termont-Mastodont.

 

Het Vlaams Belang is zich als zelfbewuste Gentse partij ten volle bewust van de eigen cultuurhistorische Gentse troeven. Het socialistische stadsbestuur beschouwt ons erfgoed echter nog al te vaak als een vervelend obstakel in de realisatie van ‘zijn’ stedenbouwkundige vernieuwingsprojecten zoals de Gentse stadshal die pal in het zicht van stadhuis en Belfort kwam te staan. Dit prestigeproject rond de stadshal creëert, zoals ook UNESCO terecht aankaartte, geen enkele meerwaarde voor Gent, maar is het visitekaartje van één persoon: burgemeester Termont zélf. Bovendien kostte het project meer dan 11 miljoen euro.

 

Ook de nieuwe “kunstwerken” aan de Korenmarkt zijn bijzonder duur en menig Gentenaar heeft er zijn bedenkingen bij. Kunstenaars Ayse Erkmen en Ann Veronica Janssens maakten twee kunstzuilen die bedenkingen ontlokken als ”Spuuglelijk en schandalig”. Sommige spotten ermee en hebben het over o.a. “een groot uitgevallen poutrel”.

 

Maar het meest schandalig is wellicht het totale kostenplaatje. Oorspronkelijk begroot op ongeveer 100.000 euro, bedroeg het prijskaartje uiteindelijk niet minder dan één miljoen euro!

 

Vlaams Belang Gent ziet dergelijke astronomische bedragen liever aan diverse intrinsieke stadsverfraaiingsprojecten besteed in plaats van aan één op zichzelf staand project.

 

Ons lokaal erfgoed is geen ‘curiosum’ dat ‘als het even uitkomt’ kan ingeschakeld worden in een vernieuwingsideaal van staal, glas en beton. In dit kader kan er ook verwezen worden naar de bouwd van het prestigieuze Marriotthotel aan de Korenlei, jaren geleden, waar de aannemer van de bouwheer iets te enthousiast was bij de afbraakwerken. Alles achter de façade werd gesloopt, inclusief de rijk versierde beschermde interieurs. Deze minimalistische opvatting ligt dan ook terecht onder vuur van erfgoedwachters en monumentenzorgers die de politieke roekeloosheid van Termont en co stilaan ondraaglijk gaan vinden.

 

Het Vlaams Belang pleit daarom voor het creëren van een toeristisch aantrekkelijke ruimte door een geïntegreerde, aanvullende aanpak in plaats van het kunstmatig inplanten van elitaire prestigeprojecten.

 

  1. Archeologisch erfgoed

 

Het Vlaams Belang heeft als identitaire partij steeds bijzondere aandacht gehad voor ons archeologisch erfgoed. Zeker in een stad als Gent met nog heel wat onontgonnen archeologische sites van onschatbare historische waarde is het belangrijk een passend erfgoedbeleid te voeren. Helaas beschouwt het stadsbestuur dergelijke vondsten nog al te vaak als een vervelend obstakel in de realisatie van hun grootse architecturale projecten die gedurende de periode van het bodemonderzoek stilgelegd worden.

 

Archeologische vondsten zijn daarom nog kwetsbaarder dan regulier erfgoed omdat zij in het kader van infrastructuur, bouw- of verbouwingswerken op nauwelijks of geen bescherming kunnen rekenen. Het moet nu eenmaal vooruit gaan en de bouwvergunningen laten niet op zich wachten. Archeologisch erfgoed is natuurlijk al helemaal niet functioneel, waardoor sites zoals het Sint-Pietersplein (waar verschillende graven en de fundamenten van de in 1799 gesloopte Onze-Lieve-Vrouwkerk werden gevonden) en het Sint-Veerleplein (graven en fundamenten van de grafelijke Sint-Veerlekerk) verloren gingen.

 

In de Gentse binnenstad kan men dan ook geen steen opheffen of er zitten wel middeleeuwse restanten onder. Vaak moet de dienst stadsarcheologie met een minimum aan middelen in een race tegen de klok gewoon redden wat er te redden valt. Terwijl ondertussen de stad zijn geschiedenis met vrachtwagens vol aan het wegvoeren is.

 

Het Vlaams Belang is echter van oordeel dat waardevolle vondsten geen obstructie maar een verrijking kunnen zijn mits een politiek verantwoord – geïntegreerd – denken.

 

B. Beleidsprioriteiten inzake Gentse kunst en cultuur

 

Gent moet zich meer dan nu het geval is actief inzetten voor cultuurspreiding. De inplanting van musea zoals het STAM en kunstencentra in de stad is zonder meer een zegen om die cultuurspreiding echt tot een succes te maken.

 

Al deze initiatieven en culturele producties mogen echter de creativiteit van het plaatselijke culturele verenigingsleven dat Gent rijk is niet ‘links’ laten liggen. Bij cultuurpromotie en -programmatie mag ook wel eens wat vaker aandacht gaan naar cultuur en producties van bij ons. Kunst en cultuur bestaat ook buiten de buitenlandse vleugel van het SMAK om. Daarom moet de dienstverlening en de infrastructuur van de zich verder professionaliserende kunst- en cultuurcentra blijvend voor alle verenigingen openstaan. In overeenstemming met de cultuurpactwet is het absoluut onaanvaardbaar dat bepaalde strekkingen niet aan bod zouden komen.

 

C. Beleidsprioriteiten inzake sport

 

  1. Gent, Vlaamse sportstad

 

Gent moet als tweede stad in Vlaanderen de ambitie hebben om zich als sportstad te manifesteren. Op dat vlak zijn er al verschillende initiatieven genomen die voor verdere uitwerking vatbaar zijn. Gent was trouwens de eerste stad in Vlaanderen die in 2011 een jaar lang de titel van “Sportstad” mocht voeren. Als het goed was, mag het ook gezegd worden.

 

De site rond de Blaarmeersen werd in het verleden uitgewerkt tot een sportieve cluster. Diverse sportdisciplines kunnen er worden beoefend. Zo is er onder meer de Topsporthal Vlaanderen, het Vlaams Wielercentrum “Eddy Merckx”… Ook de Watersportbaan is een geliefkoosde plek voor allerhande watersporten zoals kajak en roeien. Hoewel grote internationale regatta’s er technisch niet mogelijk zijn kunnen er toch populaire kleine en middelgrote regatta’s worden georganiseerd. De Stad Gent moet echter in de toekomst meer garant staan voor een beter onderhoud van de Watersportbaan om het verder inrichten van deze regatta’s niet te hypothekeren.

 

De site van de Blaarmeersen kan als Vlaamse sportcluster nog beter uitgebouwd worden door in te zetten op de verwezenlijking van een Vlaamse topsportschool in Gent.

 

Qua sportinfrastructuur vindt het Vlaams Belang dat verschillende sporthallen in onze stad dringend aan vernieuwing toe zijn.

 

 

  1. Sport-infrastructuur

 

Een stad die zich wil profileren als sportstad moet uiteraard investeren in sport-infrastructuur. Net op dat vlak liet de meerderheid de voorbije legislatuur serieus wat steken vallen.

 

Een schoolvoorbeeld van hoe het niet moet is het verhaal rond het zwembad Rosas in Oostakker. Eén van de besparingsmaatregelen die schepen van Sport Resul Tapmaz (sp.a) nam, was vrij drastisch. Hij liet in 2014 eenvoudigweg het zwembad sluiten. Daarop volgde enorm veel protest van scholen en zwemclubs.

 

De schepen liet nog de mogelijkheid bestaan om het zwembad open te laten indien de mensen die het zwembad wouden behouden, zélf zouden zorgen voor de nodige budgettaire garanties en alternatieven. Een schoolvoorbeeld van het ontvluchten van eigen verantwoordelijkheid en een pijnlijke zaak voor de gebruikers van het zwembad, in het bijzonder de inwoners van Oostakker en de scholen in de omgeving die gedwongen werden een ander zwembad te gebruiken.

 

Het alternatief, zwembad Rozenbroeken in St-Amandsberg, zorgde voor hogere kosten én een hogere milieudruk wegens het inleggen van extra bussen voor het vervoer van leerlingen naar een ander zwembad. Maar ja, dat zal dan het extra groene accent zijn in deze nieuwe meerderheid.

 

Maar het zwembad Rosas is niet het enige dossier waarin de sportschepen de bal missloeg. De schepen zette de voetbalclub Racing Gentbrugge op non-actief wegens vermeend racistisch gedrag. Hij doekte onrechtstreeks de voetbalploeg FC Azalea uit Sint-Amandsberg op, door actief in te grijpen in een conflict binnen het bestuur van deze provinciale voetbalclub.

 

Ook Racing Gent deelde dankzij de schepen in de brokken toen het geconfronteerd werd met een een (snel tot stand gekomen) afspraak tussen schepen Tapmaz en AA Gent om de voetbalterreinen aan de Wolfputstraat in Oostakker in handen te geven van de eersteklasser. Racing Gent moest met zijn jeugdploegen bijgevolg uitwijken naar sportvelden aan de Blaarmeersen, wat bij een groot deel van de club voor ongenoegen zorgde.

 

Het waren niet de enige dossier waarin sportschepen Tapmaz flaterde. Ook in de dossiers rond de voetbalterreinen van SKV Oostakker en FC Sint-Kruis-Winkel ging de schepen fors de mist in.

 

 

  1. De Ghelamco-arena

 

Deze meerderheid klopt zich op de borst dat zij de komst van de Ghelamco-arena heeft mogelijk gemaakt. Vlaams Belang heeft steeds voor de komst van een nieuw stadion gepleit. Gent en de Gentenaars verdienen dit. Ondertussen werd AA Gent voor het eerst landskampioen en beleefden de trouwe supporters reeds onvergetelijke voetbalmomenten in de Ghelamco-arena.

 

De komst van deze nieuwe voetbaltempel mag ons echter niet blind maken voor de manier waarop die tot stand kwam.

 

De onthullingen rond de Optimazaak hebben de Gentse politieke gemoederen stevig beroert. Niet alleen burgemeester Termont, maar ook de toenmalige bevoegde (socialistische) schepen Karin Temmerman deelde in de klappen. De schimmige deals rond de bouw van het voetbalstadion speelden zich immers af in een ons-kent-ons-sfeer. Piqueur wou het verlieslatende voetbalstadion immers alleen maar financieren op voorwaarde dat de braakliggende terreinen aan de overkant van de straat volgebouwd mochten worden met winkels en kantoren. Dit om de winst te verzekeren.

 

Het Ruimtelijk Uitvoeringsplan voor de betreffende site voorzag een maximale bouwhoogte van slechts 20 meter. Er wordt druk gezet op het stadsbestuur via architect Bontinck. Plots wordt in 2005 de bouwhoogte verdubbeld naar 40 meter. Dit levert heel wat extra kantoorruimte op. De gronden worden op die manier voor miljoenen euro’s opgewaardeerd. Die gulle schenking was dus initieel bestemd voor het Optima van Piqueur, maar belandde uiteindelijk bij Paul Gheysens en zijn firma Ghelamco.

 

Vandaag staan op die locatie de duurste kantoortorens van Vlaanderen. De naam van consultant die tussen 2002 en 2006 verantwoordelijk was voor dit Blue Towers-project? David Termont, een naamgenoot en voormalige topmedewerker van Daniël Termont. David Termont werkte tot dan op het kabinet van de burgemeester en hield zich daar vooral bezig met … het stadiondossier. Tot hij plots overstapte naar het Optima van Jeroen Piqueur. David Termont is op dat moment niet de enige Gentenaar in dienst van Optima. Ook Geert Versnick (Open VLD) stond op de loonlijst van de vastgoedpoot van Optima. En dan is er nog de voormalige Sp.a-minister Luc Van den Bossche. Hij wordt eerst aangesteld tot ‘onafhankelijke’ voorzitter van het Arteveldestadion. Later wordt hij door Piqueur binnengehaald, eerst als bestuursvoorzitter van Optima, later als voltijds CEO.

 

De afscheidnemende burgemeester Daniël Termont benadrukt intussen dat de wijziging van de bouwhoogte van 20 naar 40 meter er kwam “zonder politieke tussenkomst van welke aard ook”.

 

Vastgoedprojecten en het stadsbestuur: geen goede combinatie.

 

 

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...