Turkse socialisten in Gent corrupt?

Onlangs ontving Vlaams volksvertegenwoordiger Johan Deckmyn een persoonlijke anonieme brief van drie bladzijden omtrent een geval van mensenhandel, prostitutie en verkrachting. Normaalgezien kan je met anonieme brieven niet veel aanvangen, maar dit was overduidelijk een uitzondering gezien het grote aantal details én aantoonbare feiten.

De schrijver van de anonieme brief omschrijft zichzelf als maatschappelijk assistente en vormingswerker van een kleine buurtwerking in een Gentse achterstandswijk. De feiten die ze omschrijft zijn bijzonder ernstig.

Ze klaagt een concreet geval van mensenhandel aan. Ze ontfermde zich immers over een Macedonisch/Bulgaarse vrouw die verkracht werd en later nog maar eens zwaar afgeranseld door gekende Turkse mensenhandelaars/pooiers, die ze ook met name noemt. Enkelen onder hen baten louche cafés uit aan het Zuid…

Verder haalt de anonieme briefschrijfster ook enorm uit naar de socialistische gemeenteraadsleden van Turkse origine, die op de hoogte zouden zijn van dit netwerk van mensenhandelaars maar bewust de andere richting uitkijken. Dit was trouwens ook de motivatie om de brief naar Johan Deckmyn te sturen en niet naar het stadhuis. Ze stelt hieromtrent: “Ik zou ook rechtstreeks naar het Gentse Stadhuis kunnen stappen maar ik weet zeker dat mijn verhaal dan vroeg of laat terecht komt bij een socialistisch gemeenteraadslid of schepen van Turkse origine – allemaal mensen die perfect op de hoogte zijn van dit alles maar liever de kat uit de boom kijken. Ze doen dit al vele jaren omdat ze veel steun krijgen en af en toe cadeautjes van de criminelen die meestal uit dezelfde streek afkomstig zijn. Met name: het dorpje Emirdag”

In het bijzonder wordt socialistisch gemeenteraadslid Saban Gök geviseerd (“een vroegere leider van een extreem-gewelddadige Turkse knokploeg uit de Rabotwijk”), maar ook voormalig socialistisch parlementslid Cemal Cavdarli wordt genoemd.

Beide socialistische Turken “zouden letterlijk fortuinen hebben verdiend als “raadgevers” voor hun streekgenoten die als mensenhandelaars, huisjesmelkers, schriftvervalsers of drugshandelaars al eens met het gerecht in de knoei geraakten.”

Gezien de smeekbede van de schrijfster van de brief om een einde te maken aan deze mensonterende praktijken, doet Vlaams volksvertegenwoordiger hierbij een publieke oproep aan deze briefschrijfster om zich als klokkenluider bekend te maken en met haar verhaal naar de politie te stappen.

In afwachting stapte Deckmyn alvast naar het parket (zie klacht in bijlage), waar hij de brief en bijkomende documentatie afleverde met de vraag om hieromtrent een onderzoek te openen.

Bijlage 1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...