Stad Gent steunt extremistische moskee (1)


Sinds eeuwen vind je in de Vlaamse steden, en dus ook in de Arteveldestad, kerken in groten getale. Tot de twintigste eeuw kwamen er steeds kerken bij, meestal gaat het om katholieke kerken, maar ook orthodoxe en protestantse kerken zijn in Gent te vinden, gereformeerde, vrijgemaakte, adventistische kerken … In de praktijk heerst er een grote verdraagzaamheid tussen al deze kerkgemeenschappen. Ten tijde van de calvinistische republiek tot 1584 lag dat enigszins anders. De calvinisten “onteigenden” toen in Gent onder leiding van Kasselaar en psalmberijmer Pieter Daten (Petrus Dathenus) een tiental katholieke kerken om er hun woorddiensten te houden. Verder ging dat niet. De katholieken konden ongestoord hun eigen eredienst uitoefenen in de vele andere kerken.

Door de grote immigratie van moslims is de toestand eind twintigste, begin eenentwintigste eeuw ingrijpend gewijzigd. Van in de middeleeuwen tot de Franse bezetting werden kerken gebouwd met steun van het volk. Een heel bekend voorbeeld is de Vijdtkapel van de Sint-Janskerk, nu de Sint-Baafskathedraal. De kapel werd samen met het schilderij van het Lam Gods door de familie Vijdt geschonken. De nieuwe kerken in Gent, lees moskeeën, worden nu gebouwd op kosten van de overheid, zijnde de belastingbetaler die voor het merendeel nog altijd christelijk is. Dat is toch wat de moslims vragen.

Officieel gaat dit zo in zijn werk. De gemeenteraad kreeg van de moskeevereniging Tevhid Camii een dossier met een erkenningsaanvraag voorgelegd. Het dossier bevatte enkel het gemeenteraadsbesluit met daarbij het advies van maatschappelijke relevantie en ook het betrokken collegebesluit. Volgens het Besluit van de Vlaamse regering van 30 september 2005 met betrekking tot de erkenning van plaatselijke geloofsgemeenschappen moet het aanvraagdossier behoorlijk gestoffeerd zijn, onder meer met een schriftelijke verklaring waarbij die gemeenschap zich ertoe verbindt de taalwetten correct toe te passen en ook een schriftelijke verklaring waarbij zij zich ertoe verbindt dat haar geestelijke bedienaars voldoen aan de inburgeringsplicht. Er is ook een verklaring nodig waarin de moskee belooft individuen te weren die handelen of oproepen tot handelen in strijd met de Grondwet en het Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en in geen geval haar medewerking te verlenen aan activiteiten die in strijd zijn met de Grondwet en of met het Verdrag. Al deze stukken ontbreken in het dossier. De Vlaamse Regering legt zichzelf de verplichting op ook de Federale Overheden advies te vragen voor “elementen” die de Veiligheid van de Staat heeft verzameld. Ook dit advies zit niet in het dossier. De gemeenteraad beschikt duidelijk niet over de documenten die moeten toelaten het gevraagde advies te formuleren.

Eerder al heeft de provincieraad van Oost-Vlaanderen een ongunstig advies uitgebracht over de financiële leefbaarheid van de moskee. In de provincieraad heeft bestendig afgevaardigde Jozef Dauwe als CD&V’er, oud-KVHV’er en heemkundige het negatieve advies onderbouwd. Hij werd daarin door de provincieraad gevolgd. In de gemeenteraad heeft enkel het Vlaams Belang zich bij monde van zijn fractieleider voor dezelfde stemming ingespannen. Het VB kreeg van CD&V, noch van de liberalen, socialisten en groenen enige steun. Moskeeverenigingen zijn geliefd bij de vermelde sleurpartijen. Nochtans, zijn er heel wat gevaren aan verbonden. Welke, leest u volgende week.
Jan Borluut – ’t Pallieterke, 18 maart 2009.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...