Open brief aan de directie van het Nieuwpoorttheater

Aan Mevrouw Donceel, Algemeen coördinator van het Nieuwpoorttheater in Gent
Geachte Mevrouw Donceel,
Het Gentse gezelschap met de Franse naam “Union Suspecte” zal eind november het stuk “Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen” opvoeren in het Nieuwpoorttheater waarvan u de algemene coördinatie verzorgt.

U weet ongetwijfeld dat de eerste opvoering die in Brussel plaatsvond omwille van haar provocatief karakter voor nogal wat commotie heeft gezorgd. De huidige artistieke samenstelling van de groep nl. Chokri en Zouzou Ben Chikha, Ruud Gielens en Mourade Zeguendi is trouwens qua provocatie t.o.v. de Vlamingen zeker niet aan haar proefstuk toe.

In 2003 bracht de groep reeds een stuk onder de naam “De Leeuw van Vlaanderen” met de bedoeling op deze wijze de Vlaamsgezinden te provoceren en te kwetsen. Dit is toen niet gelukt. Vlaamsgezinden zijn wel erger gewoon en onthaalden de zogenaamde artistieke productie van “Union Suspecte” dan ook op niets meer dan een licht minachtende glimlach. Een maat voor niets dus.

Gevolg: het betrokken clubje ging deze keer in grofheid een heel stuk verder. De provocatie betrof nu de Mariaverering in Vlaanderen. Zo kon men zowel de Vlaamsgezinden als de katholieken in hun diepste gevoelens treffen. Hieromtrent werd alles wat mogelijk was in het werk gesteld. Zo werd bijvoorbeeld een affiche ontworpen met op de achtergrond een woestijnlandschap met erboven een wazige Vlaamse vlag en op het voorplan een vrouw met een naakte boezem die een kind op haar linkerknie houdt. Uit de titel van de affiche blijkt dat deze dame verondersteld wordt “Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen” voor te stellen. Dat men niet komt vertellen dat dit ontwerp geïnspireerd is op de Middeleeuwse afbeeldingen van een Lieve Vrouw die het kind Jezus borstvoeding geeft. Iedereen kan zien dat het hier niet gaat om het voorstellen van een moeder. De vrouw kijkt zelfs niet naar het kind dat op haar knie zit. Het gaat hier om een vrouw met naakte boezem die gebruikt wordt om met Maria te spotten en om niets anders.

Wie de artikels leest die over het stuk verschenen, weet bovendien dat de titel “Onze Lieve Vrouw van Vlaanderen” weinig of niets met de inhoud ervan te maken heeft. Ook dit is dus uitsluitend provocerend en kwetsend bedoeld. Om zeker te zijn dat de provocatie zo scherp mogelijk zou aankomen, wordt dan nog tijdens de opvoering op de tonen van het Stabat Mater, een zeer traditioneel religieus lied dat het verdriet uitdrukt van Maria bij haar zoon aan het kruis, ditzelfde kruis opgevoerd als een multifunctioneel speelgoed dat in de handen terechtkomt van de jongens Ben Chikha.

Geachte mevrouw, het is overduidelijk dat dit alles voor vele Vlamingen, christelijk of niet, zeer pijnlijk overkomt. Want zelfs niet-christenen voelen zich nauw met de Maria-figuur verbonden. Zij staat immers symbool voor moederliefde, moederzorg en moederverdriet. Het zal ook wel niet toevallig zijn dat Moederdag bij ons in mei, de Mariamaand, gevierd wordt en in de provincie Antwerpen zelfs op 15 augustus, de Maria-feestdag bij uitstek.

Dit schrijven is dan ook bedoeld als een fel protest tegen gans de bedoening. Dit zowel namens mezelf als namens de tienduizenden Vlamingen van wie de diepe gevoelens door gans de vertoning zwaar worden beledigd. Tenslotte dit nog: een kopie van deze brief gaat naar kardinaal Danneels en de bisschop van Gent.

Met beleefde groeten

Francis Van den Eynde
Volksvertegenwoordiger

Bijlage 1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...