Het is te zot voor woorden

Gentse Feesten in februari
Beter ermee lachen dan te wenen
Correspondenten gecharmeerd door actie in Gent

Een handvol jonge Gentenaars had het volksfeest in een mum van tijd georganiseerd via Facebook. Meer dan 13.000 mensen hadden tegen gisteravond hun komst aangekondigd. De uiteindelijke opkomst leek wat kleiner, maar de sfeer zat er goed in. De organisatoren hadden nadrukkelijk gemeld dat ze er geen politieke bijeenkomst van wilden maken. Vlaamse Belangers die met Vlaamse Leeuwen arriveerden, werden verzocht weg te blijven. “Vlaggen mogen wel, stokken niet, hebben ze ons gezegd”, zei de Gentse Vlaams Belanger Johan Deckmyn. Hij betreurde dat er zo vrolijk werd gedaan over een situatie die volgens hem eigenlijk pijnlijk is. “We moeten dringend splitsen. Dat is voor ons géén grap.”

De humor was voor de organisatoren net belangrijk. Zo bouwden ze een heel scenario op rond twee zogenaamde Iraakse vertegenwoordigers die de wisselbeker voor langste regeringsvorming kwamen overhandigen. In werkelijkheid waren het een Turk en een Tunesiër uit Gent die een fraai stukje theater opvoerden voor het publiek en de pers.

In de namiddag was het feest in Gent ingezet met een massale striptease-act door de mensen van de groep ‘Niet in onze naam jong’. Ze wilden met 249 man uit de kleren om aan te geven dat ook de Belgische politici nu met de billen bloot gaan. Ze vonden wel maar honderd mensen bereid om dit te doen, maar ook daar stak de politie een stokje voor: naakt gaan zou openbare zedenschennis zijn. Dus moest iedereen zijn ondergoed aanhouden. Het werd toch een prettige manifestatie, zei organisator en (verkleumde) deelnemer Kliment Kostadinov. Actrice Marijke Pinnoy deed mee en hield een lange speech waarin ze haar verontwaardiging over de lamme Belgische politiek dik in de verf zette. Luc De Vos van Gorki sprak zijn morele steun uit, maar hield zijn kleren aan omdat hij zich ziekjes voelde.

Koen Crucke

’s Avonds vond op het podium aan het Sint-Jacobsplein het ene optreden na het andere plaats, met lokale ambiancebands en bekende figuren als Koen Crucke, Sioen en Isabelle A. “Natuurlijk komen we vooral voor de sfeer. Maar toch ook omdat wij als klein landje zo’n wereldrecord halen. Dat is toch te zot voor woorden”, zegt een groep Gentse studenten. “Ik vind dit chic. Dat we niet zo’n klassieke betoging houden, maar er een festival van maken”, zegt Tim, een van de studenten. “Zo’n gemoedelijke manifestatie kan volgens mij alleen in Gent.”

Maja laveert met haar dochtertje Ine door de drukte. “Mijn man is van Gent, ik ben van Kroatië”, zegt ze. “In de Balkanlanden is zoveel gesplitst in de afgelopen jaren. Nu gaan ze hier toch niet beginnen hoop ik”, motiveert ze haar aanwezigheid.

Charles noemt zichzelf “een Waal”. Hij is zowat de enige die een Belgische vlag rond de schouders gedrapeerd heeft. “Ik spreek hier alleen Nederlands”, zegt hij in gebroken Nederlands. “Uit respect. We moeten naar mekaar leren luisteren.”

In de loop van de avond bleef het volk toestromen. De drank vloeide rijkelijk, iedereen amuseerde zich rot en ook politie-agenten keken monkelend toe. Of waar een klein landje in een politieke crisis dan toch groot kan zijn. (dirk hendrikx)
Gazet van Antwerpen

————————-

Gentse Feesten in februari

Een massa volk zakte gisteren af naar Sint- Jacobs en de Vlasmarkt voor het grote volksfeest ter gelegenheid van het wereldrecord regeringsvormen. Het begon lauw, maar rond 21 uur – en na de nodige pinten – zat de sfeer er goed in. “En zorg dat ge tegen middernacht op uw knieën zit van de alcohol”, beval Jezus op het podium.

Het waren gewoon Gentse Feesten gisterenavond rond Sint-Jacobs. De sfeer en de look waren alvast dezelfde, met lichtkranten, een podium en dranktenten. Alleen de dikke jassen toonden dat het februari was, en geen juli. Het feest startte om 19 uur, maar de opkomst dan was relatief beperkt. Een kleine duizend man maakte de start van het evenement mee. Twee uur later was het echter al drummen geblazen op het plein. Tegen 22 uur was er geen doorkomen meer aan, en werd het aantal feestvierders op 11.000 geschat.

Het programma op het podium had een hoog Bataclangehalte, zeker met presentator ‘Jezus’. Die liet niet na om regelmatig – alleehoppa – te vertellen hoe trots zijn vader wel is op ons land. Tussendoor waren er optredens van de miskende Gentse dichter Koenraad De Waele, de studentenfanfare en andere Gentse coryfeeën. Ook Koen Crucke en zelfs Marathonman Stefaan Engels mochten het podium op. “Want de regeringsvorm is ook een marathon.”

Zenuwachtig

Even waren er strubbelingen omdat het NSV, een studentenvereniging en het Vlaams Belang met vlaggen het plein op wilden. Dat had de organisatie liever niet. “Iedereen is welkom, maar zonder symbolen. Dit is een a-politiek feest.” Dat was zowat het enige ernstige dat ze gisteren hebben verkondigd. De rest van hun ‘parler’ focuste op het feit dat ze zenuwachtig waren omdat er voor middernacht toch nog een regering zou kunnen komen, op het feit dat politieke analisten niet door hebben dat de politici gewoon naar dit record gestreefd hebben, en op hun delegatie uit Irak die met de wisselbeker was gekomen.

Buitenlandse pers, die massaal aanwezig was, begreep er eigenlijk niks van. Om te beginnen snapten ze niet wat er te vieren valt aan een wereldrecord regeringsvormen. Laat staan dat ze de volkstoeloop begrepen, of de humor van Jezus. Of wat er grappig is aan een plein omdopen tot ‘Tahrirplein’. Zo’n stunt als deze lukt dan ook enkel in Gent, nergens anders zijn ze zo gek om een non-event om te toveren tot een internationaal gebeuren. En de Gentenaars, die trekken er zich allemaal niks van aan, die zijn gewoon blij met alweer een feestje. Omstreeks 23.30 uur was er zoveel volk bijeen, dat het feestplein werd afgesloten.
Het Laatste Nieuws, Gent-Wetteren-Lochristi

————————

Beter ermee lachen dan te wenen

Regeringssoep ‘mét ballen’ was er. Cirq Bataclan had Jezus gestuurd als presentator. En burgemeester Daniël Termont werd in café Trefpunt graag gezoend. ‘Natuurlijk is het triest wat er gebeurt’, aldus Termont. ‘Maar in Gent doen we liever iets ludieks.’ 250 dagen zonder regering, een wereldrecord dus: bij Sint-Jacobs was het gisteren een beetje Gentse Feesten in februari.

‘Je kunt er toch beter mee lachen dan dat je erom zou wenen.” Met een klein Belgisch vlagje wimpelt Lore Stassen zich rond warm op het plein voor Sint-Jacobs. De persconferentie van initiatiefnemers Edmond Cocquyt jr. en zijn kompaan Angelo Meuleman, allebei voor een bord waarop onder meer ‘sponsors’ Albert II, Elio, BDW, De Croo Inc., heeft ze niet meegemaakt. Maar de boodschap is wel begrepen: nog beter dan zuchten en klagen, is de knop omdraaien. Of zoals Meuleman het zei: “Op een avond in Het Trefpunt dachten we plots dat die politici zelf voor dat wereldrecord wilden gaan. Wij vonden dat we dat moesten ondersteunen. Ze verdíénen gewoon een Gents Feest. Dus hebben wij dat georganiseerd.”

Een in februari dus, niet toevallig op een donderdag, ook in Gent de uitgaansavond voor studenten. “Voor een keer zouden die vanuit de Overpoortstraat naar hier kunnen komen”, vermoedt commissaris Dominique Van den Eeckhaut. Rond 19 uur schat hij de opkomst op “hooguit driehonderd man”, maar met de glimlach voegt hij er zelf aan toe: “Bij de schatting van de politie moet je altijd 50 procent bij tellen.”

Dat klopt niet helemaal, het zijn er al meer als de Gentse groep Saf de avond op het podium mag openen, maar een uur later zijn de 12.247 Facebookvrienden die zich in de loop van de namiddag gemeld hebben er zeker nog niet. Drieduizend? Vijfduizend? Edmond Cocquyt, al de hele dag de ster en gevolgd door cameraploegen van VRT, vtm en ZDF, vermoedt iets in die buurt. “Maar het is nog vroeg. Als we om middernacht de wisselbeker krijgen van onze Iraakse vrienden, staat het hier gegarandeerd vol.”

Waarom zijn die mensen hier? Volgens Koen Crucke, net als Luc De Vos, Sioen, Gunter Lamoot en Isabelle A, later op het podium, omdat ze Gents zijn. Omdat ze kunnen lachen. Omdat ze ludiek iets willen uiten. “Al is het triest”, zegt Crucke, ooit zelf zes jaar in de gemeentepolitiek actief. “Ik heb toen gezien wat politiek is. En of dat nu op wereld-, federaal of Gents vlak is, het draait overal om hetzelfde: egotripperij. Wat er nu in Brussel gebeurt, is niks anders dan dat. Natuurlijk komen Walen en Vlamingen goed overeen. Alleen die mannen in Brussel doen dat niet.”

Onvermijdelijk komt de politiek dus ook hier om de hoek kijken, zeker als een groepje aanhangers van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) gewapend met Vlaamse vlaggen Sint-Jacobs op komen. Eerst nog croissants uitdelend. Dan wat straffer. De politie is waakzaam, een groot deel van de NSV-delegatie wordt van Sint-Jacobs weggehouden, enkelen raken er toch op. “Je kunt mensen ook niet verbieden om hier te zijn”, zegt Selim Kubat, verantwoordelijke van de ‘Sfeerbeheerders’, zeg maar de zachte stewards die met zo’n man of vijfentwintig de zaak mee in het oog houden. “Deze namiddag zou er op Facebook een groepje opgedoken zijn van zo’n 150 Vlaams Belangers die zouden actie voeren. We zien wel.”

Geen mens die het hoopt, zeker de eenzame PVDA-militante niet die op de hoek aan de Belfortstraat pamfletjes uitdeelt: Het probleem is niet de taal, wel de S-E-X, staat er. Letters voor Sociale Zekerheid, Economische Crisis en Xenofobie. Op het podium leest de officieuze Gentse stadsdichter Coenraad De Waele ‘Bij Gebrek aan Revolutie’ voor (“Wie een put graaft voor een ander / is nooit werkloos”).

Burgemeester Termont noemt dat het rebelse, het anarchistische, het surrealistische van zijn stad. Maar wat vindt de politicus? “Dat de mensen van N-VA en PS een feest als dit een goed ogenblik moeten vinden om hun verantwoordelijkheid te nemen. Ze hebben ook geen keuze. Nieuwe verkiezingen zouden de standpunten alleen maar radicaliseren. Dat ze nu maar eens naar al deze mensen luisteren.”

Nog één blik op Sint-Jacobs. Bijna halftien, het staat nu echt goed vol. Zevenduizend man volgens de officiële tellingen. ‘Allez hoppa’, roept Jezus voor de duizendste keer. “Wat worden we?” Het plein antwoordt: Wereldkampioen.”
De Morgen

————————


Correspondenten gecharmeerd door actie in Gent

Uit Nederland kwamen de NOS en RTL naar Gent, en er was sprake van belangstelling van CNN radio en Al Jazeera. Het feest voor een land zonder regering in Gent kreeg zowaar internationale uitstraling. Ook het Franse persagentschap AFP had een correspondent afgevaardigd.

De uit Schotland afkomstige en in Brussel gestationeerde, vlot drietalige Roddy Thompson was erg gecharmeerd door de acties. “De meisjes vanmiddag waren heel leuk, weet je, met die striptease-manifestatie. En hier is het ook geweldig. Mooi gedaan”, feliciteerde hij. Hij had een lang gesprek met de leden van het Vlaams Belang, die hem probeerden in te peperen dat België momenteel heel andere noden heeft dan volksfeesten.

Een Nederlandse journalist meent dat het toch beter is om te lachen dan om te huilen. “Tja, wij hebben nu wel een regering, met ‘gedoogsteun’ van de zeer rechtse Geert Wilders, maar ik kan niet zeggen dat ik er gelukkig mee ben.” (dh)
Gazet van Antwerpen

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...