Het einde van het waterkonijn

Gent – Provincie vangt achttien keer minder muskusratten
Bestrijding muskusratten boekt resultaten

Nog welgeteld 1.030 muskusratten lieten zich in 2007 vangen in een van de klemmen of fuiken op de Oost-Vlaamse waterlopen. Dat is spectaculair als je weet dat het er in 2000 nog 18.186 waren.

‘Het is een utopie om te denken dat we ooit helemaal van het probleem verlost zullen zijn’

Vroeger kwam je ze bij tochten in waterrijke gebieden regelmatig tegen. Plots zijn pad kruisend joeg de muskusrat menig wandelaar de stuipen op het lijf. Want het knaagdier is een stevige knaap, tot 40centimeter lang met een platte staart die ook dertig centimeter lang kan zijn. De jongste jaren moet je veel geluk hebben om er nog een tegen het lijf te lopen. De muskusrat – in de volksmond waterkonijn genoemd – is nog niet van de aardbodem verdwenen, maar het diertje beleeft harde tijden. In 2000 werden er in de hele provincie nog 18.186 gevangen, vorig jaar waren er dat 1.030. Die cijfers gaf gedeputeerde Alexander Vercamer (CD&V) tijdens de provincieraad na een vraag van Carola De Brandt (Vlaams Belang). ‘Op bepaalde gebieden na hebben wij de plaag onder controle’, zegt de gedeputeerde. En dat is niet in het minst de verdienste van Rato (Rattenbestrijding Oost-Vlaanderen). Sinds het einde van de jaren negentig staat de vzw samen met de gemeentebesturen in voor de bestrijding van muskusratten in onze provincie. ‘De muskusrat is oorspronkelijk vanuit Canada in Europa ingevoerd voor zijn bont’, weet Didier Huygens, secretaris van Rato. ‘Het bont van de rat was echter niets waard omdat het in onze streken niet koud genoeg is, maar het diertje verspreidde zich razendsnel en bracht heel wat economische schade toe. De muskusrat vreet aan landbouwgewassen en graaft gangen waardoor onze dijken verzwakken.’ Voor de bestrijding van de muskusrat in waterlopen van tweede categorie is de provincie verantwoordelijk, in waterlopen van derde categorie zijn dat de steden en gemeenten. Sinds 1997 wordt dat gecoördineerd door de vzw Rato. De gezamenlijke aanpak begon vanaf 2002 vruchten af te werpen. Sindsdien is het aantal gevangen muskusratten spectaculair gedaald.’ ‘Het is een utopie om te denken dat we ooit helemaal van het probleem verlost zullen zijn’, gaat Didier Huygens verder. ‘We moeten altijd waakzaam blijven. Als we niets doen, zitten er binnen een jaar opnieuw duizenden muskusratten. Een koppeltje brengt elk jaar twintig jongen voort in verschillende worpen. De jongen van de eerste worp kunnen datzelfde jaar zelf nog jongen ter wereld brengen. Als we geen muskusratten afvangen, verspreiden ze zich razendsnel.’
Publicatie: Het Nieuwsblad / Gent en rand – Auteur: dhg




Bestrijding muskusratten boekt resultaten 
 
Gent

De voorbije vijf jaar heeft de bestrijding van de muskusratten door de provinciale vzw RATO duidelijk resultaat opgeleverd. In 2003 werden door de vzw nog 5.037 muskusratten gevangen, in 2007 was dat aantal gedaald tot 149.

Maar provincieraadslid Carola De Brandt (Vlaams Belang) had vooral interesse in het aantal bruine rioolratten en zwarte ratten. «Want de jongste weken kampt Vlaanderen met een echte rattenplaag.» Ze vroeg zich af wat de provincie daar aan kan doen. Gedeputeerde Alexander Vercamer gaf toe dat de toestand minder rooskleurig is voor die rattensoorten, maar sprak niet van een plaag. «In 2003 werden door onze rattenvangers 1.037 bruine ratten gevangen, vorig jaar 1.530. Maar eigenlijk moet de overheid alleen de muskusrat te bestrijden. Het is aan de particulieren om op te treden tegen de bruine en zwarte ratten. De overheid kan de bevolking wel voorlichten over de bestrijding van die rattensoorten.» (BDW)
Publicatie: Het Laatste Nieuws / Vlaamse Ardennen

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...